Օրուան Հրամայականը.- Վերականգնել Մեր Ամբողջութիւնը

0 0
Read Time:3 Minute, 39 Second

Գէորգ Պետիկեան

 

Միշտ հաւատարիմ մնալով էութեանս, կրկին ներքին հանդարտութեամբ կու գամ շարել այն բոլոր մտահոգութիւնները, որոնք կը պատկանին մեզի: Որովհետեւ ազգովին կանգնած ենք նոր եւ բազմաշերտ վտանգներու առջեւ: Անոր համար է, որ ամէն տեղ մեր դարաւոր ինքնութիւնը պահելու հարցը ունինք: Մեր դիմաց վճռական օրեր ցցուած են: Տեսանելի են:

Տխուր է այս իրականութիւնը: Նոյնիսկ կը վախնամ, որ եթէ մենք, մեր այս ընթացքը շարունակենք, օր մըն ալ մեր դարերու երազը կրնանք կորսնցնել: Մեր երկիրը ցնցուած է ու կը գտնուի ժխտական իրադարձութիւններու հոսքին մէջ: Մինակ ենք ու մինակ ալ կ’ապրինք այս անիծեալ հարցերու ողբերգութեան հետ: Այս հին ու նոր բոլոր դէպքերն ու դէմքերը, ոչ միայն մեզ կազմալուծած են, այլ՝ մեր կռուելու եւ պաշտպանուելու կամքը, անկարելիութեան մատնած: Հայրենի մեր ժողովուրդը ամէն օր հաւատք կ’աղերսէ: Յոյս եւ լոյս կը փնտռէ: Որովհետեւ, անհանգիստ խաղաղու-թեամբ կ’ապրի: Որովհետեւ վտանգաւոր կացութիւններ իրարու ետեւէ անսպասելի կերպով կը յաջորդեն: Ու հակառակ այս իրողութիւններուն, տակաւին մեզմէ շատեր չեն անդրադառնար: Կարծես իրենց երազը վերջացած է ու կեանքը, կը շարունակէ իր ընթացքը, փշրուած հայելիի կտորներուն մէջ: Ներշնչող իրականութիւնը բացակայ է:

Այս բոլորը ամէն օր եւ ամէն առիթով կը լսենք, կը տեսնենք եւ կը կարդանք: Մեզ մեր արմատներէն կը փորձեն հեռացնել: Ահա թէ ինչո՞ւ կը մտահոգուինք: Մենք մեզի հարց կու տանք, թէ այնքան զոհերէ ետք, տակաւին անկեղծ դաշնակից մը իսկ չունինք: Ու ամէն օր, դաշնակից կը փնտռենք, որպէսզի անոր վրայ մեր յոյսերը բեռցնենք: Ալ յոգնեցանք առատօրէն ու ձրիաբար մեզի հասցէագրուած եւ առաքուած սին խոստումներէն:

Յիշենք, որ դարերու ընթացքին մեր երկրէն ներս, հազար տեսակ դէպքեր տեղի ունեցած են: Հազար տեսակ ժողովուրդներ եկած ու անցած են մեր հողերուն վրայէն: Բայց մենք չենք ընկրկած: Իսկ այս օրերուն՝ ահա՛, ինչ որ մերն էր, այլեւս մերը չէ:

Պէտք է նաեւ յիշենք, որ միշտ թերութիւններու մասին խօսիլը, լաւ չէ: Չմոռնանք, որ ունեցած ենք բախտաւոր ժամանակներ ու մեր ներուժը հասած է իր ամբողջութեան եւ մեր ճակատագիրը մեր ձեռքը եղած է:

Արդ, ինչպէ՞ս ազատիլ այս վտանգաւոր «հեղեղներէն», որպէսզի յանկարծ «ուրիշ» չդառնանք:

Պէտք է նաեւ գիտնանք, որ ժամանակը մեզի կր պարտադրէ, որ այս օրերուն տարբեր տեսակի ինքնապաշտպանութեան դիմենք: Ուստի նախ մեր երկրին ուժ է պէտք: Խելք եւ կամք սեփական հնարքներու ու յատկապէս ազգային ոգիով լիցքաւորուած ղեկավարներու կարիքը ունինք: Մենք անմիջական պահանջը ունինք ստեղծագործ միտքերու եւ կամքերու, ստեղծագործ բազուկներու, որոնք կ’ենթադրեն յաւելեալ ճիգ, զոհողութիւն ու նուիրում եւ յատկապէս՝ սէր, որովհետեւ գործ մը սիրելով կ’ընենք, ոչինչ կը խնայենք անոր համար եւ հազար պատճառ կը մէկտեղենք զայն իրագործելու եւ յաջողցնելու, այլապէս ան նման պիտի ըլլայ առանց դերձանի կար կարելու:

Ուստի ի՞նչ պէտք է ընել.- Ժամանակն է, վերականգնել մեր ամբողջութիւնը: Թէեւ թիւով քիչ ենք, բայց գոնէ ըլլանք միաբան: Կայուն եւ հաստատ պետութիւն ստեղծենք եւ պահենք: Վերագտնենք հիմնականը: Այլ խօսքով, ունենաք ա՛յն բանալին, որ բոլորիս գիտակցութեան դռները կրնայ բանալ: Աշխարհը մրրիկներով ցնցուած է ու մեր հայրենիքի հորիզոնին վրայ կուտակուած ծանր եւ գորշ ամպերը նոր փոթորիկներ «կ’աւետեն»: Այս բոլորը կարծես չենք տեսներ: Անակնկալ մեծ ու փոքր դէպքերը, կարծես մեր ժողովուրդի գիտակցութիւնը կը փորձեն մարել:

Միշտ վտանգաւոր կեանք ապրած ենք: Կարծես մեր կամքը աւերած է, եւ մեր քննելու ու կողմնորոշուելու կարողութիւնը սրբած, քանդած: Նոյնիսկ մեր նայուածքը շուարած է: Կը լողանք մթութիւններով լեցուն քաոսացած աւազանին մէջ: Մեզմէ հողեր կը պահանջեն: Բայց չէ՞ որ շատ արիւն թափած ենք այդ հողերուն վրայ: Հողեր, տարածքներ, որոնք Հայաստան եւ Արցախ կը կոչուին: Բայց լաւ պէտք է գիտնանք, որ եթէ թափուած արիւնը չի ճառագայթեր, ուրեմն նշանակութենէ զուրկ է ամէն բան:

Ի՞նչ պէտք ընել.- ամէն առիթով կրկնած ենք.-

Ճիգ եւ կամք պէտք է: Մեր իրաւունքները պաշտպանելու համար մեր ներքին ուժերու միացումը հարկաւոր  է: Վերջ ի վերջոյ բոլորս ալ կ’ուզենք մեր երկրի սահմանները ամրապնդել: Վերաշինել երկիրը: Վերականգնել մեր լիութիւնը: Վերագտնել մեր հոգին եւ անոր ռիթմը: Մեր ախտերն ու «փոշիները» մաքրել է պէտք: Մեր ուժերը հաւաքենք: Մեր վէրքերը բուժենք: Սխալները շտկենք: Տարակարծութիւնները հարթել: Մեր երկրի անկախութիւնը յարգել տալ:

Մէյ մը նայեցէ՛ք, աշխարհի քարտէսին: Բոլորն ալ պատրաստ են մեզ կրկին ծախելու: Յօշոտելու: Հայաստանը մինակ է ու ամբողջ մարմնով կը դողայ: Հայաստանը մինակ է իր լեռներուն, ժայռերուն եւ կտոր մը երկինքի հետ: Աշխարհի մեծերը պարզապէս անօթի գայլեր են, եւ կ’ուզեն բաժնել Կովկասեան իրենց այս «աւարը»:

Ամբողջ մեր պատմութեան ընթացքին միշտ եւ անդադար սկսած ենք այս բոլորը սակայն չենք վերջացուցած: Անհրաժեշտ է Տունը շինել, մաքրել, նորոգել: Այս բոլորը իրականացնելու համար էական է ըլլալ արթուն, կայտառ, պայքարող, երազով լեցուն աչքերով, խօսքի փոխարէն գործով արտայայտուող, միութեան գիտակցութիւնը չկորսնցնող ժողովուրդ եւ ղեկավար:

Ուստի հարկ է բանալ մեր մտքի դրական բոլոր պահուհանները աշխարհը տեսնելու, բառերէն եւ անիմաստ ու խաբուսիկ խոստումներէն չխաբուելով, մենք զմեզ լաւ ճանչնալու եւ մանաւանդ գիտակցելու մեր իսկութեան մասին:

Մաղթանքս է շուտով վերականգնել մեր ամբողջութիւնը:

 

bedig43@aol.com

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Social profiles