ՕԳՈՍՏՈՍ 10… ՊԱՏՄՈՒԹԵԱՆ ԿՐԿՆՈՒԹԻ՞ՒՆ

0 0
Read Time:3 Minute, 41 Second

sp
Դոկտ. Հրանդ Մարգարեան

Օգոստոս 6, 2016
Ռուսիոյ նախագահ Վլատիմիր Փութին, հրաւէր ուղղած է Հայաստանի նախագահ Սերժ Սարգիսեանին, որ Օգոստոս 10ին ներկայանայ Քրէմլինի պալատ:
Մանրամասութիւններ չկան: Քաղաքական դէտերը սակայն հարցերու շարան մը կը կապեն այս հրաւէրը ծնունդ տուող դրդապատճառներուն, որոնցմէ առաջնահերթութիւնը կը տրուի՝ Արցախ-Ատրպէյճան խնդրին:
Ամէն ժողովուրդ, իր պատմութեան ընթացքին, վերիվայրումներու մէջէն կ’անցնի: Երբեմն յաջողութեամբ, երբեմն ձախողութեամբ դուրս կու գայ հարցերը դիմագրաւելէ: Պարզ է արդիւնքը անմիջականօրէն կախեալ է շատ մը ազդակներէ, որոնք բոլորն ալ ուժերու բաղդատական զօրութեան հետ կ’առնչուին:
Զօրութիւն բառը ինքնին բազմերանգ հասկացութիւն է: Այսօրուան դրոյթով, երկրի մը ուժին հիմնական կռուանները զինական եւ տնտեսական ռւժերն են: Որեւէ երկիր իր ԱՐՏԱՔԻՆ քաղաքական կապերը եւ գործունէութիւնը կ՛որոշէ հիմնուած այդ երկու տուեալներուն վրայ: Այդ քաղաքականութիւնը իր էութեամբ շուկայական ԱՌԵՒՏՈՒՐԻ բնոյթ ունի – Ի՞նչ պիտի տաս, ի՜նչ առնելու համար: Աւելին, Ինչքա՞ն պիտի տաս, ի՜նչ ապահովելու համար:
Պետութիւնները սակայն ուժի երկրորդ յենակէտ մըն ալ ունին, որ ՆԵՐՔԻ՛Ն է, որ անմիջականօրէն կապուած է տուեալ երկրի ժողովուրդի՛ն հետ:
Պետութիւն մը առանց իր ժողովուրդի զօրակցութեան, տեսակ մը որբ է:
Գիտակից ժողովու՛րդն է, որ նեցուկ կանգնելով իր երկրի պետութեան անոր – ժողովուրդին խօսքով- «կռնակը կը զօրացնէ»:
Պատմութեան այս հանգրուանին մենք, մեր երկիրը, մեր պետութիւնը, այս երկրորդ յենակէտին հրատապ կարիքը ունինք:
Հայաստան այսօր գնդակի նման նետուած է կացութիւններու բարդ դաշտ մը, ուր գեր-պետութիւնները՝ Ա.Մ.Ն. եւ Ռուսիա, Կովկասի մէջ իրենց քաղաքական եւ տնտեսական շահերու թիրախը հանդիսացուցած են՝ Հայաստան, Ազրպէյճան, Թուրքիա երրեակ թնճուկը: Ո՞րն է այս երեք երկիրներէն, գեր-պետութիւններու շահերուն նպաստող ամենէն պարարտը: Այս խաղին մէջ, Ատրպէյճան եւ Թուրքիա զօրաւոր ձեռնաթուղթ ունին- հիմնականապէս կեդրոնացած՝ Թուրքիոյ Ինքըրլիք օդակայանի եւ Ատրպէյճանի նաւթահօրերու ուժին վրայ: Տխուր իրականութիւնը այն է, որ, այդ մակարդակի վրայ, այդ շուկային մէջ, Հայաստան ոչինչ կրնայ տալ հաւասարակշռելու եւ յագեցնելու գեր-պետութիւններու ախորժակները:
Բայց այս չի նշանակեր, որ ազգովին գլուխ ծռած դէպի սպանդանոց երթանք: Կայ կամայական ուժը, կայ ազգային դիմադրականութիւնը, կայ պատմութեան յարատեւութեան կառչելու ուժը, որ մեր պատմութեան ընթացքին դրսեւորուած է:
Ամենէն պայծառ օրինակը տեղի ունեցաւ Ցարական Ռուսիոյ գերատիրութեան օրոք 1905- 1907 տարիներուն , երբ Ռուսիա մեր ազգային գանձերը կ՛ուզէր զաւթել: Այն ատեն ալ մեր ազգը, ընդունուած «զօրութեան» յենակէտները՝ զինական եւ տնտեսական ուժերը չունէր, բայց յենեցաւ երկրորդին՝ ազգային յարատեւութեան գիտակցութեան: Եւ ա՛յդ վերածեց դիմադրական զէնքի:
Ազգը արթնցաւ, դարձաւ հաւաքական բանակ՝ պահապանելու իր արժանապատուութիւնը:
Երբ Խրիմեան Հայրիկ, մեր պատմութեան խրոխտ արծիւը, հայրենի հողին վրայ կատարած իր ճամբորդութեան ընթացքին, դէմ հանդիման եկաւ իր ժողովուրդին, լսեց իր գիտակից զաւակներու ամենէն զօրաւոր ձայնը՝ «Հայրիկ, չյանձնե՛ս»: Այս խօսքը, ամենէն զօրաւոր ուժն է, որ ազգին պետը կրնայ լսել իր «զաւակներէն»:
Այսօր ալ նո՛յնն է կացութիւնը:
Ռուսիոյ նախագահը, Փութին, Օգոստոս 10ին «հրաւիրած» է Հայաստանի նախագահ Սերժ Սարգսեանը… խորհրդակցելու:
«Խորհրդակցելու»… հետաքրքրական է նրբասացութիւնը, մեծ «հոգատարութիւն»ը, քաղաքական փափկանկատութիւնը:
Սխալած չենք ըլլար ենթադրելու, որ յարգարժան Փութինին մտահոգող հարցը, վերը նշած՝ «երրեակ թնճուկ»ին առնչուած ըլլալու է: Մեծ պետութիւնները «գլխացաւ» չեն ուզեր: Իրենց բնական ընթացքը չեն ուզեր կասեցնել կամ խանգարել: Առ այդ, կը սպասուի, որ Փութին «լուծո՜ւմ» պիտի առաջարկէ…
Մեկնելով 2016ի Ապրիլեան պատերազմի դէպքերէն, Փութինի՝ Ատրպէյճանի ոտնձգութեան նկատմամբ յայտնաբերած բացարձակ լռութենէն, պատահարին համակերպումէն, եւ… միայն չո՜րս ամիս ետք «հրաւիրելէն»… Ըստ երեւոյթին, «եզրակացութեան» մը յանգած է, եւ այդ է դրդապատճառը այս հրաւէրին:
Հայաստանի նախագահին ուղղած այս «հրաւէր»ը յղի է վտանգաւոր ենթադրութիւններով:
Ատրպէյճան-Արցախ փոխյարաբերութեան գծով, ամենէն հիմնական հարցը տարածքային խնդիրն է: Փութին իր օրակարգը ունի, որ պիտի Oգոստոս 10ին բացայայտուի: Մինչ այդ, Հայ ազգն ալ ի՛ր օրակարգային կեցուացքը պէտք է դրսեւորէ:
Ինչպէս որ հարիւր տասը տարի առաջ, մեր ազգը միահամուռ կեցուածքով իր հոգեւոր հօր՝ Խրիմեակ Հայրիկին «կռնակ կեցաւ» եւ Էջմիածնայ գանձերը չյանձնելու զօրակցութիւնը յայտնեց՝ «Հայրի՛կ, չյանձնե՛ս» նշանաբանով, այսօր ալ մեր ազգային ՊԱՐՏԱԿԱՆՈՒԹԻՒ՛ՆՆ է, աշխարհով մէկ, ամէն տեղ, Երեւանէն մինչեւ Ամերիկանները, Աւստրալիա, Եւրոպա, Միջին Արեւելք, քաղաքական հաւաքներ պէտք է կազմակերպենք՝ մեր զօրակցութիւնը յայտնելու Հայաստանի Կառավարութեան: Մեր երկրին նախագահին պէտք է զօրակցինք, եւ եթէ Փութին մեր ազատագրած հողերու մասին խօսք յարուցէ, Նախագահ Սերժ Սարգսեան հիմք ունենայ ըսելու՝ «ազգիս ձայնն է իմ ուղղութիւնը»: Այնպէս ինչպէս Վարդանանցին Ազգը խօսեցաւ, այնպէս ինչպէս Սարդարապատին Ազգը խօսեցաւ, ահաւասիկ այսօր ալ ԱԶԳԸ ՊԷՏՔ Է ԽՕՍԻ՝ ԱՐԻՒՆՈՎ ԱԶԱՏԱԳՐՈՒԱԾ ՄԵՐ ՀՈՂԵՐԸ ԵՏ ՉԵՆ ՏՐՈՒԻՐ նշանաբանով: Մեր հաւաքները պէտք է նաեւ ուղղուած ըլլան Ռուսիոյ նախագահին՝ աշխարհով տարածուած Ռուսական դեսպանատուներուն միջոցաւ, որ Փութին ԱՐԴԱՐՕՐէ՛ն մօտենայ մեր պատմական հարցին, քաջութիւնը ունենայ սրբագրելու իր նախորդներու՝ Սովետական Միւթեան Համայնավար կուսակցութեան հիմնական սխալը: Կորպաչեւ, Սովետական Միութեան փլուզման ատեն չսրբագրեց այդ սխալը: Նախագահ Փութին քաջութիւնը եւ գիտակցութիւնը պիտի ունենա՞յ պատմութիւնը սրբագրելու՝ Արցախի անկախութիւնը վերահաստատելու եւ պատմութեան մէջ անցնելու որպէս արդարամիտ ղեկավար:
Պատմութիւնը մեզմէ ՄԻԱՀԱՄՈՒՌ ԶՕՐԱԿՑՈՒԹԵԱՆ կեցուածք կը պահանջէ:
Օգոստոս 10-երը պիտի գան ու երթան, սակայն Հողին խորհուրդը յաւիտենական է:

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Social profiles