ՎԻԵՆՆԱՅԻ ԲԱՆԱԿՑՈՒԹԻՒՆՆԵՐՆ ՈՒ …ԱԼԻԵՒԻ ԱՆՏԱՐԲԵՐՈՒԹԻՒՆԸ

0 0
Read Time:1 Minute, 53 Second

aliyev sargsyan

ՀԱՅՐԵՆԻՔ
Խմբագրական
Մայիս 17, 2016

Շաբաթներէ ի վեր, Արցախի հիմնահարցին առնչութեամբ դիւանագիտութիւնն ու բանակցութիւնը մոռցուած ու լուսանցքի տակ առնուած «անգործածելի» միջոցներ նկատուած էին, յատկապէս Պաքուի կողմէ եւ պատերազմն էր, որ իր զէնքով ու զինամթերքով, ինքզինք պարտադրած էր տարածաշրջանէն ներս:
Ի վերջոյ վերստին դիմուեցաւ դիւանագիտական «ռազմամթերք»ին՝ բանակցութիւններուն, եւ Մայիս 16-ին, Վիեննայի մէջ տեղի ունեցաւ տեսակցութիւն մը;
Ի՞նչ կարելի է քաղել այս յետ քառօրեայ պատերազմէն ետք տեղի ունեցած անդրանիկ բանակցութիւններէն:
Առաջին հերթին, հոս տեղին է շեշտել եւ ընդգծել թէ չպատահեցաւ գլուխ գլխի հանդիպում, պատերազմող երկու երկիրներու նախագահներուն միջեւ: Թէ, ի՞նչ ենթադրութիւններ կամ եզրակացութիւններ քաղել այս «մտերմիկ» տեսակցութեան չկատարումով: Հաւանաբար երկու նախագահներն ալ, այս յետ քառօրեայ պատերազմի առաջին նիստին, պիտի չուզէին դէմ առ դէմ, կամ աւելի ճիշտը՝ ակն ընդ ական վիճաբանիլ, «ձայն բարբարոյ յանապատի» զրուցել ու գայլի աւետարան կարդալ եւ աւարտին պարզապէս գոհացնելու համար Մինսքի խմբակն ու անոնց ետին կանգնող «մեծեր»ը, կեղծ ժպիտով մը գոհացնել լուսանկարիչն ու իր ոսպնեակը…ապա ձեռնուիլ եւ հեռանալ բոլորովին տարբեր ուղղութեամբ:
Երկրորդ յիշատակելի կէտը, այն է թէ, Ե.Ա.Հ.Կ.-ի Մինսքի խմբակը ուժեղ ու ամբողջական՝ «ֆուլ ֆորս» ներկայութիւն էր, յանձին Միացեալ Նահանգներու եւ Ռուսաստանի արտաքին գործոց նախարարներ՝ Ճոն Քերիի եւ Սերգէյ Լավրովի, որոնք շարունակ շեշտեցին դիւանագիտութեան կիրարկումը՝ հիմնահարցի լուծման առնչութեամբ: Անոնք շարունակ նշեցին 1994-95 թուականներու զինադադարի պայմաններուն վրայ հենուիլն ու ըստ այնմ գործելը: Դեռ աւելին, թէ՛ Քերի եւ թէ՛ Լավրով բեմահարթակ բարձրացած էին միեւնոյն գաղափարով, եւ անոնք միասնաբար կոչ կ՛ուղղէին կողմերուն վերադառնալ դիւանագիտութեան եւ կլոր սեղանին, բոլորովին դէմ հանդիսանալով՝ պատերազմին: Քերի, Լավրով եւ Մինսքի խմբակի համանախագահները, իրենց ներկայութեամբ եւ միջամտութեամբ ուզեցին ինքզինքնին պարտադրել թէ, նմանօրինակ բանակցութիւններով միայն կարելի պիտի ըլլայ փակուղիէն դուրս գալ:
Իսկ, երրորդ յիշատակելի երեւոյթը, այն էր թէ համանախագահներն ու երկու «մեծ»երուն արտաքին գործոց նախարարները, արդէն իսկ որոշած են հանգրուանային բնոյթ ունեցող յառաջիկայ հանդիպումներուն յայտագիրն ու ժամանակագրութիւնը:
Վերոյիշեալ իրադարձութիւններու լոյսին տակ, ատրպէյճանական կողմը շատ աւելի զայրացած կը թուի ըլլալ քան հայրենի կողմը:
Սակայն մտահոգիչը այն է թէ, նոյնիսկ այդ բանակցութիւններու ժամանակ, սահմանագծին վրայ զինադադարը մնաց ըստ սովորականին խարխուլ եւ հայ զինուոր մը զոհ գնաց հրացանաձգութեան, որուն փոխադարձ պատասխան՝ թշնամի բանակային մըն ալ սպանուեցաւ:
Ակնյայտ է թէ, Արցախի հիմնահարցի գծով, ռազմադաշտէ եւ զէնք ու զինամթերքէ հեռու, որեւէ քաղաքական բնոյթ ունեցող հանդիպում, տեսակցութիւն եւ բանակցութիւն, համահաւասար է պարտութեան՝ հալածախտէ տառապող եւ մեծամիտ Ալիեւի ն եւ իր արբանեակներուն համար, որ համեմատաբար անտարբերութիւն ցուցաբերեց Վիեննայի այս հադիպումին:

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Social profiles