0 0
Read Time:3 Minute, 56 Second

2

«Դրօշակ»
Խմբագրական
Հոկտեմբեր 21, 2015

Եթէ գրենք, որ սկսուել է հակադաշնակցական քարոզչութեան նոր արշաւ, վերջին երկուսուկէս տասնամեակների Հայաստանի ներքաղաքական անցուդարձին ծանօթ մարդիկ կարող են մտածել, թէ.- «իսկ երբ էր այդ քարոզչութիւնը դադարել»: Իսկապէս էլ ոմանց համար կեանքի գործ դարձած այդ երեւոյթը երբեք չի դադարել, սակայն ունեցել է իր, այսպէս ասած, մակընթացութեան ու տեղատուութեան փուլերը: Ուրեմն աւելի ճիշտ կը լինի ասել, որ սկսուել է ակտիւութեան նոր փուլը: Իսկ ակտիւութեան փուլերը մշտապէս ունեն իրենց բացատրութիւնը: Ցաւօք մեզանում այդպէս էլ չարմատաւորուեց քաղաքական պայքարը գաղափարների ու ծրագրերի մրցակցութեան ձեւով իրականացնելու գործելակերպը: Անցած դարի 90-ականների սկզբներից արմատաւորուած աւանդոյթի համաձայն աւելի հեշտ եւ ոմանց համար ընդունելի քաղաքական մրցակցութիւնը հակառակորդին սեւացնելու, վարկաբեկելու մեթոդն է: Պարզունակ կը լինի ի հարկէ ասել, որ սա նախընտրութեան հարց է` ճշմարտութիւնն այն է, որ հայհոյախօսութիւնը սկսւում է այնտեղ, որտեղ սպառւում է փաստը: Ասելիք չունեցողը, քաղաքական կենսագրութեամբ պարծենալու հնարաւորութեամբ աչքի չընկնողը, ինչ պէտք է անի դիմացինից լաւ ու խելօք երեւալու համար:
Դաշնակցութեան հասցէին վերջին շրջանի ասեկոսեներն էլ նախկինների նման ունեն իրենց պարզ եւ կոնկրէտ բացատրութիւնը: Երկրում թափ է հաւաքում Սահմանադրական բարեփոխումների քարոզարշաւը: Դարձեալ ցաւով արձանագրենք, որ յատկապէս եռանդով դէմ հանդէս եկողները, (որոնց մէկ մասը նոյն «սկզբունքայնութեամբ» ժամանակին կողմ էր արտայայտւում տուեալ փոփոխութիւններին) օրէնսդրութեան հետ չառնչուող մի քանի քաղաքական գնահատականներից բացի այլ ասելիք չունեն: Աւելին, ինչպէս գրեթէ առանց թաքցնելու արտայայտւում են այդ ուժերը` նպատակը սահմանադրական փոփոխութիւնները չեն, այլ ընձեռուած առիթն օգտագործելը` իշխանափոխութեան հարցը հերթական անգամ քաղաքական օրակարգ բերելու համար: Եթէ երեւոյթի աւելի խորքերը նայենք, կը պարզուի, որ իրականում պահի գերխնդիրը նոյնիսկ իշխանափոխութեան հարցը չէ: Իրականում այս մարդիկ իհարկէ յիմար չեն, որպէսզի հարիւր անգամուայ անյաջող փորձից յետոյ հաւատան, եւ կարողանան հանրութեանը հաւատ ներշնչել, թէ այս անգամ յաջողացնելու են իշխանութեանը հրաժարական պարտադրել: Որպէսզի պարզ մարդը հաւատար նման հաւանականութեանը առնուազն պէտք է տեսնէր, թէ իշխանափոխութեան նախորդ փորձերից յետոյ այդ ի՞նչ նոր առաւելութիւններ են ձեռք բերել «իշխանութիւն փոխող» ուժերը` ունեցած շարքե՞րն են ստուարացել , սոցիալական հենարա՞նն է մեծացել, յաջողուել է աննախադէպ հզօր դաշի՞նք ձեւաւորել, թե՞ այս անգամ իսկապէս իշխանութիւնները ճամպրուկները կապել ու մտածում են, թէ ոնց կարողանան անփորձանք փախչել երկրից: Հետեւաբար, քանի-որ, անհրաժեշտ ու բաւարար նախադրեալներ չկան, ողջ այս իրարանցումի նպատակը բոլորովին այլ է: Իրականում Սահմանադրական փոփոխութիւնների հանրաքուէի տանող քաղաքական գործընթացը գտնուած նոր առիթ է հանրութեան ուշադրութիւնը գրաւելու համար: Ընտրութիւններն էլ եօթ սարի ետեւում չեն եւ կազմակերպական ժանգոտած թափանիւը տեղից շարժել փորձելու ժամանակն է :
Բայց սա ի հարկէ իրենց գործն է եւ իրենց օրինակով չենք ցանկանում ընդդիմադիր ուժի պայքարը` ընդդիմադիր ուժերի դէմ ուղղել:
Հարցն այն է, թէ ինչո՞ւ է կրկին քարզչութիւն ծաւալւում ընդդիմադիր Դաշնակցութեան դէմ:
Ի տարբերութիւն այս, ինչպէս եւ ուրիշ ուժերի, Դաշնակցութիւնը սովոր է ասելիքն ուղիղ ասել եւ գործունէութիւնն էլ իրականացնել ըստ ասուած խօսքի:
Դաշնակցութիւնն այսօր Սահմանադրական բարեփոխումների, հիմնական ջատագովներից մէկն է (եթէ ոչ ամենաակտիւը): Սրա մէջ պահի հաշուարկ փնտռելը, այս դիրքորոշումը իշխանութիւնից ունեցած ինչ-ինչ ակնկալիքներով պայմանաւորելը անհեթեթութիւն է, որովհետեւ ամէն ոք էլ գիտի, որ Դաշնակցութիւնն այս փոփոխութիւնների մասին խօսում է Հայաստանի անկախացման առաջին օրերից: Այսինքն փոփոխութիւնների գաղափարը արդէն իսկ նպատակ է Հյդ-ի համար եւ այս մասին խօսում է պարզօրէն ու բարձր ձայնով` առանց հաշուի առնելու ում դուր կը գայ, ում` ոչ եւ թէ ապագայում քանի ձայն կը կորցնի կամ կը գտնի:
Պարզւում է Դաշնակցութիւնը սարսափելի մտադրութիւն ունի` ցանկանում է մաս կազմել իշխանութեանը: Ի հարկէ նման առիթով ոմանք չեն զլանում հարիւր տարի ետ գնալ եւ «ջրի երես դուրս բերելէ օրինակ «հյդ-ի ու երիտթուրքերի համագործակցութեան փաստըէ: Հանրաքուէի քարոզչութեան ծաւալման հետ ուրիշ-ուրիշ բաներ էլ կը յիշուեն ու կը բացայայտուեն: Ամէն անհեթեթութեան ու կեղծարարութեան արձագանքելու իմաստ չկայ, ինչ վերաբերում է իշխանութեանը մաս կազմելուն, ապա կոալիցիայից դուրս գալու յաջորդ իսկ օրուանից, ամէն Աստծոյ օր, առանց յոգնելու, նոյն ուժերը Դաշնակցականներին պաշտօնների են նշանակում: Եւ այս «բացայայտումներն» առւում են այն դէպքում, երբ դաշնակցականները հարիւր անգամ բացատրութիւններ են տուել, շատ բաներ բացայայտել է հէնց ժամանակը եւ վերջապէս, նոյն դաշնակցականները չեն ժխտել, որ եթէ երկրում կատարուեն իրենց նախանշած բարեփոխումները, ապա կուսակցութիւնը կարող է համագործակցել իշխանութիւնների հետ:
Հետաքրքիր է. եթէ այդքան վատ բան է իշխանութիւնը, ինչո՞ւ է նոյն ընդդիմութիւնը ձգտում իշխանութեան` ինչո՞ւ է մասնակցում ընտրութիւնների, յայտարարում, թէ պէտք է փոխարինի գործող իշխանութիւններին եւ գտնուելով խորհրդարանում, ըստ էութեան չի խորշում լինել իշխանութիւն` իր բոլոր «հետեւանքներով» հանդերձ:
Իշխանութիւն լինել-չլինելը մեղք չէ եւ արդարացման կարիք չունի, որովհետեւ որեւէ ուժի քաղաքական-բարոյական կերպարը, համոզմունքներին հաւատարիմ մնալը, ինքնուրույնութեան չափը, այս հանգամանքներով չեն պայմանաւորուած: Կարելի է եւ չլինել իշխանութիւն, ամէն օր իբրեւ թէ հայհոյել վերջինիս, բայց քաղաքական գոյութիւնը պահպանել, փէշի տակից կախուած մնալով հէնց նոյն իշխանութեան ստինքից:
Առջեւում սահմանադրական հանրաքուէն է: Իսկապէս հետաքրքիր պէտք է լինի, մանաւանդ պարզ ընտրողի համար, լսելու տրամաբանուած հիմնաւորումներ, թէ ինչու պէտք է կողմ լինել կամ ինչու պէտք է դէմ քուէարկել փոփոխութիւնների նախագծին: Կարեւոր է, որ մարդիկ իսկապէս համոզումով կատարեն իրենց քուէարկութիւնը: Երկրին տէր զգալու համար անհրաժեշտ է, որ իւրաքանչիւր քաղաքացի իր, թէկուզ նուազագոյն, լուման ներդնի այդ երկրի զարգացման գործում: Ինչ վերաբերում է անպտուղ զազրախօսութիւններին, ապա անցկացնենք ականջի կողքով, ինչպէս, որ առել ենք անցած, աւելի քան, քսան եւ հինգ տարիների ընթացքում:

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Social profiles