0 0
Read Time:1 Minute, 37 Second

araxԱՐԱՔՍ ՓԻԼԱՒՃԵԱՆ-ԽՏՐԼԱՐԵԱՆ
Պէյրութ

Մանչ-աղջկայ նկարագիրս յատկանշական դարձուցած էր մանկութիւնս. գերդաստանին հռչակաւոր արկածախնդիրն էի: Յաճախ յիշողութիւնս կը թերթատեմ եւ յետին մանրամասնութեամբ կը վերապրիմ դէպքերն ու արկածախնդրութիւններս…: Տասը տարեկան էի, երբ օր մը, մօրաքրոջս պատիժէն ձերբազատելու համար՝ թռիչքով մը վար սլացայ առաջին յարկի պատշգամէն… է՜հ, հրաշալի զգացում էր, որուն փոխհատուցումն էր մէկ ամիս գաճով գամուիլ անկողնին. բայց բարեբախտաբար աւելի սուղ չվճարեցի եւ սահմռկած մօրաքոյրս ալ ազատեցի խղճի խայթէն:
– Արաքսի՜, վար իջիր , կը բաւէ զիս խօսեցնես…:
Տարիներու խորերէն հասնող մօրս բարկացկոտ ճիչը ուրախութեան ժպիտով մը լուսաւորեց առաւօտս :
– Մա՜մ , հիմա կ՛իջնեմ:
Իջնե՞մ. եթէ գիտնաք թէ ուր կը թափառէի…: Մեծ մօրս Հալէպի բակով տան պատերուն երկարութիւնը կը չափէի. բակին շուրջբոլորը դուրս ցցուած բարձրութիւնը տարօրինակ քաշողականութիւն մը ունէր եւ ես չէի կրնար դիմադրել. ամէնօրեայ պտոյտ մը կ’ընէի եւ օդին մէջ կախուած, փափուկ ձեռքերովս թիզ առ թիզ կը նուաճէի այդ երկարութիւնը …Աստուա՜ծ իմ. եթէ մտաբերեմ այդ տեսարանը՝ կը սարսափիմ. ապա վար կը ցատկէի եւ կը թօթուէի ձեռքերուս փոշին եւ հպարտութեամբ կ’ուռէր սիրտս:
– Օր մըն ալ պուպրիկով խաղալդ տեսնեմ…:
Մօրս այդ բաղձանքը դժբախտաբար չիրականացաւ. ի՜նչ պուպրիկ, երբ տանիքները նուաճելու ցանկութիւնս կ’աճէր օր ըստ օրէ եւ կը գինովցնէր փոքրիկ արկածախնդրի հոգիս, որուն հետ նոր հորիզոններ կը բացուէին կեանքիս մէջ:
Մեծ մօրս տան պատերուն հետ հիւսած եւ շաղախած եմ մանկութեանս օրերը: Փայտեայ սանդուխներէն թռչկոտելով կը սաւառնէի եւ կը բարձրանայի տանիք, հոն կը բազմէի եւ մտորումներովս չարաճճիութիւններ կը հնարէի. «Ի՜նչ ընեմ, ի՜նչ ընեմ…»:
Մեծ մօրս ազգականուհիները հաւաքուած կը շաղակրատէին բակին մէջ, մէկն իր ազատքեղներով, միւսն իր լուբիաներով օրուան լրահոսը մեծ խանդավառութեամբ կը փոխանցէին. ծերուկ մը լուբիաները բարկացկոտ կը կիսէր, երբ կը բամբասէր դրացուհիին աղջիկին մասին, որ առանց ամչնալու եւ խպնելու՝ երեկոյեան ժամը եօթին տուն վերադարձած էր:
Ծերուկին վերջին նախադասութեան միացայ եւ զինք անդի աշխարհ պիտի ուղարկէի, երբ տանիքէն վար սլացայ. իսկ ինձմէ առաջ անոր ծունկերուն հասան տանիքի եզերքին տեղադրուած թաղարն ու անոր պարունակութիւնը… այս ծիծաղաշարժ տեսարանը համեմուեցաւ թրքերէն հայհոյանքով մը, եւ զայն յիշելով խնդուքս չեմ կրնար զսպել. «Քէօ՛ր օլասըճա»… այսինքն՝ «Կուրնալի՛ք»:

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

One thought on “ՍԼԱՑՔ

  1. Սիրելի Արաքս մեծ հաճոյքով եւ հետաքրքրութեամբ կը կարդամ գրութիւններդ: Գրիչդ անսպառ: Նոր Տարուան եւ Սուրբ Ծնունդի զոյգ տոներու ուրախ առիթով կը մաղթեմ քաջառողջ կեանք եւ բեղուն աշխատանք: բարի օր:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Social profiles