Պայքարը Կը Շարունակուի Մինչեւ Յաղթական Աւարտ

0 0
Read Time:5 Minute, 42 Second

«Դրօշակ»

Առաջնորդող Յօդուած

Յուլիս 2021

Հայաստանում տեղի ունեցած խորհրդարանական ընտրութիւնները ոչ միայն լուծման հեռանկար  չնախանշեցին  առկայ հիմնահարցերի համար, այլեւ աւելի սրեցին տագնապը երկրի ապագայի հարցում: Չափազանցրած չենք լինի, եթէ ասենք, որ հրապարակուած արդիւնքներով, փրկութեան յոյսի ու գահավիժման ընթացքի  երկընտրանքի  պարագայում, ընտրուեց  կործանման ճանապարհի շարունակումը: Իսկապէ՞ս իշխանական ուժի ի սկզբանէ որդեգրած անօրինական գործունէութիւնն ու կեղծարարութիւնը, ուղեղների լուացման ժամանակակից տեխնոլոգիաները կանխորոշեցին ընտրութիւնների ելքը, թե՞ ժողովուրդն ողջ խորութեամբ չգիտակցեց պետականութեան ու իր ապագայի առջեւ ծառացած աղէտի մեծութիւնը: Կարելի է ասել, որ այդ ամէնը փոխկապակցուած  է, եւ մէկը բխում է միւսից: Դժուար է այդ մասին բարձրաձայնելը, սակայն պէտք է խոստովանենք, որ հայ ժողովրդի մի զգալի հատուածն այսօր  գտնւում է բարոյահոգեբանական անկման, իրավիճակի ոչ համարժէք  գնահատման, քաղաքացիական պատասխանատուութեան կորստի, ինչպէս եւ ազգային շահի հարցում ապակողմնորոշուածութեան ու շփոթի մէջ: Այո, ժողովուրդներին կարելի է ներշնչել  ինքնանուիրումի ու անձնազոհութեան ոգի, գաղափարական ու բարոյական վեհ արժէքներ,  հաւատարմութիւն`  հաւաքական շահին, եւ կարելի է նոյն ժողովրդի զանգուածային գիտակցութեան մէջ ներարկել այդ ամէնի հակառակը: Այդ սատանայական հակառակը, ստորացուցիչ պարտուողականութիւնն ու ազգային հաւաքական նպատակներից նահանջը հայ ժողովրդին ներշնչուեցին բախտախնդիր, պիղծ ու օտարասուն տարրերի կողմից` Հայաստանում իշխանութեանը տիրելու առաջին օրերից, իսկ ամենասարսափելի հոգեփոխութիւնը  բոլորիս աչքի առաջ տեղի ունեցաւ  մէկ օրուայ ընթացքում: Պայքարի վճռականութեամբ ու յաղթանակի հաւատով  տոգորուած հանրութիւնը յուսալքուեց, թուլացաւ սեփական ճակատագիրը տնօրինելու նրա կամքը, երբ  2020 թուականի Նոյեմբերի 10-ի առաւօտեան տեղեկացաւ, որ 44 օր պարուրուած  է եղել  կեղծիքի  թմբիրի մէջ, որ պատերազմի իւրաքանչիւր օր կրել է տարածքային ու մարդկային թանկագին կորուստնէր եւ ի վերջոյ յայտնուել է  ջախջախիչ  պարտութեան  յանդիման: Հետեւողականօրէն ներշնչուող դատապարտուածութեան զգացման, տեղի ունեցող  հայավնաս իրադարձութիւնները թաքցնելու կամ աղաւաղուած ներկայացնելու պայմաններում, հանրութեան համար դժուարընկալելի, համակերպելի դարձաւ ոչ միայն Արցախի, այլեւ Հայաստանի Հանրապետութեան տարածքների յանձնումն` առանց դիմադրութեան զիջումը թշնամուն:

Նոր պատերազմի, նորանոր ու աւելի սարսափելի կորուստների շարունակական սպառնալիքների ազդեցութեան ներքոյ գտնուող մեծ զանգուածներին հնարաւոր է հաշտեցնել ոչ միայն կրած, այլեւ հաւանական նոր պարտութիւնների եւ զիջումների հեռանկարի հետ: Հոգեկան վայրիվերումների հանգամանքը շահարկելով` ողբերգական անցքերի ցնցումը չյաղթահարած  հանրութեանը պարտադրուեցին արտահերթ ընտրութիւնները:

Ազգային շահերի դէմ գործող օտարի ու թշնամու կամակատար իշխանութեան  «յաղթանակը»  անմիջապէս  շնորհաւորեցին միջազգային տարբեր բեւեռներ ներկայացնող դիտորդները, սրանով փաստացի արտայայտելով իրենց աջակցութիւնը գործող իշխանութիւններին, ինչպէս եւ համաձայնութիւնը յայտարարուած արդիւնքների վերաբերեալ: Իհարկէ, ոչ ոք ակնարկ իսկ չարեց մուրճը թափահարելով` մրցակիցների  հասցէին  սպառնալիքներ  տեղացող, հէնց ընտրարշաւի ընթացքում քաղաքական հալածանքներ կիրառող եւ զանգուածային ընտրախախտումներ թոյլ տուած քաղաքական ուժի առաջնորդի եւ երկրի թիւ մէկ պաշտօնեայի նախընտրական «գործողութիւնների»  վերաբերեալ: Իրենց հերթին իշխանութիւններն անմիջապէս ձեռնամուխ եղան քրէական նոր հետապնդումների ծաւալմանն այն անձանց ու պաշտօնեաների նկատմամբ, որոնք համարձակուել էին չենթարկուել թելադրանքին եւ չծառայել իշխանութեանը: Այսպիսով` երկրում նոր թափ է հաւաքում պետական համակարգի, բանակի քայքայման գործընթացը: Հնչող յայտարարութիւնները վկայում են, որ պետական կառոյցի դէմ ուղղուած ոտնձգութիւնների թիրախում լինելու է իրաւական համակարգը եւ` ոչ միայն:

Սրանով հանդերձ` գլխաւոր աղէտը, որն ընտրութիւնների ճանապարհով հնարաւոր  չեղաւ կանխել,  մնում է  թշնամի հարեւանների հետ պայմանագրերի կնքման հեռանկարը, ըստ որի` Հայաստանը սահմանային ու դիրքային լուրջ կորուստներ կ’ունենայ, եւ վերջնականապէս խաչ կը քաշուի Արցախի հարցի վրայ:

Հայաստանի վարչապետի անօրինական պաշտօնակատարը Յուլիս 7-ին, դեռ չվերահաստատուած իր պաշտօնական կարգավիճակում, բանակցութիւնների համար Կրեմլում հանդիպեց Ռուսաստանի նախագահի հետ: Վերջինս, շնորհաւորելով նրան ընտրութիւնների արդիւնքների կապակցութեամբ, նշել է.«Կարծում եմ, դա կարեւոր է բոլորի, առաջին հերթին` Հայաստանի, հայ ժողովրդի համար, նկատի ունենալով այն, որ նման դժուար, սուր հարցերը կարելի է լուծել միայն արդիւնաւէտ աշխատանքի հնարաւորութեան դէպքում, ինչի համար ամենակարեւորը ժողովրդի վստահութիւնն ունենալն է: Այն Դուք ունէք, դա ցոյց տուեցին ընտրութիւնների արդիւնքները, ինչը շատ կարեւոր է, իրականում դա ամենագլխաւորն է: Երկրի համար նման դժուարին պահերին  դա  ամենակարեւոր պայմանն է յետագայ զարգացման»: Դժուար չէ կռահելը, որ հիմնական «դժուար, սուր»  հարցերը մնում են Ատրպէյճանի եւ Թուրքիոյ հետ պայմանագրերի կնքումը, երբ երկու դէպքում էլ խօսքը կարող է վերաբերել Արցախից ու Հայաստանից գրաւուած ներկայ դիրքերի` որպէս սահման ճանաչմանը,  Հայաստանով վերջիններիս միջանցքի կամ միջանցքների տրամադրմանը: Այդ ամէնի  դիմաց, որպէս «պարգեւատրում», ինքնիշխանութեան երաշխիքները յաւէրժօրէն կորցրած Հայաստանը կարող է բացել իր գիրկը թուրք-ատրպէյճանցիների եւ ատրպէյճանաթրքական կապիտալի առջեւ: Մոսկովեան այս նոյն հանդիպման շրջանակում  Ռուսաստանի նախագահի մամուլի քարտուղար Տմիդրի Պէսկովը, պատասխանելով հարցին, թէ նախատեսուո՞ւմ  են  բանակցութիւններ ադրբեջանական կողմի հետ,ասել է.«Ատրպէյճանական կողմի հետ շփումները շարունակւում են: Բոլորը համաձայն են, որ եռակողմ պայմանագրերի դրոյթների կատարումը շատ կարեւոր է եւ այլընտրանք չունի: Եւ այս շրջանակներում շփումներ են իրականացւում ինչպէս հայկական, այնպէս էլ ատրպէյճանական կողմի հետ» (Պէսկովի խօսքը մէջբերել է «Թասս»-ը):

Ինչ վերաբերում է եռակողմ պայմանագրի դրոյթների` կարեւոր ու անայլընտրանք լինելուն, ապա ակնյայտ է բոլորի համար, որ այն  առայժմ շահեկանօրէն միակողմանի է Ատրպէյճանի համար, իսկ Հայաստանը ոչ միայն դեռ ոչինչ չի ստացել, այլեւ շարունակում է նահանջն ադրբեջանական խաղաղ զաւթողականութեան դէմ: Նիկոլ Փաշինեանի խայտառակ առաջնորդութեամբ Հայաստանը արագօրէն վերադարձրեց ատրպէյճանցի գերիներին, խախտելով կնքուած յայտարարութիւնը` շարունակեց առանց կռուի Արցախի տարածքները զիջել, իսկ այժմ Հայաստանի տարածքներն է զիջում նոյն թշնամուն, արգելելով Հայաստանի ցանկացած ինքնապաշտպանական նախաձեռնութիւնը, գնալով որեւէ օրինականութեան սահմաններում չտեղաւորուող  գործարքի, գերիների հերթական խմբաքանակների դիմաց վճարում է պետական յոյժ գաղտնի փաստաթղթերով:

Ակնյայտ է այն, որ մենք արտաքին որեւէ ուժից որեւէ բան պահանջելու կամ նրա դիրքորոշումից դժգոհելու իրաւունքը չունենք: Եթէ մի պետութիւն ու ժողովուրդ չեն պաշտպանում սեփական շահերը, ապա օտարը պարտաւոր չէ  անել այդ բանը: Իւրաքանչիւրն  առաջնորդւում է սեփական շահերով, իսկ եթէ որեւէ երկրի ղեկավարութիւն պատրաստակամ է սպասարկելու օտարի շահերը, ապա ինչու՞ չփայփայել նրան, եւ շահագրգռուած չլինել գործ ունենալ հէնց նմանի հետ: Ինքնիշխան երկրի համար ամօթ ու խայտառակութիւն է, երբ երկրի ղեկավարն օգնութեան է դիմում եւ պատրաստ է իր պետութեան սահմանների պաշտպանութիւնը յանձնել ցանկացած արտաքին ուժի: Չկարողանալով եւ չկատարելով ինքնիշխանութեանը բնորոշ ամենակարեւոր գործառոյթը`  Հայաստանի  իշխանութիւնն, ըստ էութեան, լրջօրէն հարցականի տակ է դրել Հայաստան պետութեան այսօրուայ ինքնիշխանութեան հանգամանքը:

Մեր բազմաչարչար երկրի համար ամենածանր ժամանակներ են: Մենք կորցրել ենք այն ամէնը, ինչը հնարաւոր էր կորցնել, իսկ նոր կորուստների դէպքում այլեւս հայոց  պետականութեան ինքնիշխան գոյատեւման կամ վերածնութեան հեռանկարի մասին աւելորդ կը լինի խօսելը: Հայաստանը նոր կորուստների տեղ չունի, որ նշանակում է, թէ հայ ժողովրդի առջեւ պայքարի ուղուց բացի`  այլ ճանապարհ  չկայ:  Խօսքն, իհարկէ, այսօր զէնք վերցնելու եւ թշնամիներին պատերազմ յայտարարելու մասին չէ: Գլխաւորը ներքին թշնամու հարցն է. մեր տան խնդիրը մեր տան մէջ պէտք է լուծել: Նիկոլ Փաշինեանը յայտարարում է, թէ Հայաստանում ճգնաժամը յաղթահարուել է: Իր կործանարար ծրագրերն աւարտին հասցնելու համար նրան ներքին կրաւորականութիւն է հարկաւոր, սակայն մենք այդ բանն իրեն թոյլ տալ չենք կարող: Միւս կողմից` յանցագործութիւնները վաղեմութեան ժամկէտ չունեն, հետեւաբար` մինչ այժմ կատարած յանցագործութիւնների համար պատասխանատուութիւնը նրա վրայից կարող է հանել միայն դատարանը եւ ոչ թէ` որեւէ ընտրութիւն: Իսկ հաշտուել առկայ վիճակի հետ նշանակում է կանաչ լոյս վառել հայրենադաւների առջեւ: Պայքարն  այլընտրանք  չունի եւ այն նոր որակով շարունակելու համար ստեղծուած են լուրջ նախադրեալներ:

Յիշենք, որ պատերազմում կրած խայտառակ պարտութիւնից յետոյ  ընդդիմադիր ուժերի բողոքի կոչերին արձագանգում էր ընդամէնը մի քանի հազար մարդ: Եօթ ամիս անց ընդդիմութեանը կամ, այլ խօսքով, երկրի կործանարար ընթացքը կասեցնելու եւ ապահովութեան ու զարգացման գործընթաց սկսելու կոչերին, արձագանգեց առնուազն 270 հազար քաղաքացի: Նոր խորհրդարանում շօշափելի ներկայութիւն են լինելու իրական ընդդիմութիւնը ներկայացնող երկու խմբակցութիւնները, ինչր նշանակում է, որ իշխանութեան եւ նրա կործանարար ծրագրերի դէմ պայքարը հնարաւոր է դառնում ծաւալել հէնց իշխանական դաշտում եւ` ոչ միայն: Այդ պայքարն այսօր արդէն ունենալու է զանգուածների հուժկու աջակցութիւնը:

Յուլիսի սկզբին տեղի ունեցաւ «Հայաստան» դաշինքի մաս կազմող Հայ Յեղափոխական Դաշնակցութեան Հայաստանի կառոյցի Գերագոյն ժողովը, որն ամրագրեց պայքարը շարունակելու կուսակցութեան վճռականութիւնը: Պայքարը շարունակելու վճռականութեան մասին է յայտարարել հէնց «Հայաստան» դաշինքը: Հայրենիքի փրկութեան գաղափարը այլընտրանք չունի, պայքարը կը շարունակուի մինչեւ յաղթական աւարտ:

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Social profiles