ՇՈՒՇԻԻ ԱԶԱ­ՏԱԳ­ՐՈՒ­ԹԵԱՆ ՏՕ­ՆԻՆ ԵՒ ԵՐԵ­ՒԱ­ՆԻ… ԱԶԱ­ՏԱԶՐ­ԿՈՒ­ՄԻՆ ՄԻ­ՋԵՒ

0 0
Read Time:8 Minute, 41 Second

ՆԱ­ԶԱ­ՐԷԹ ՊԷՐ­ՊԷՐ­ԵԱՆ

Մա­յի­սի այս օրե­րուն հայ մար­դը, աշ­խար­հով մէկ, յաղ­թա­նակ կը տօ­նէ:

Կը տօ­նէ յատ­կա­պէս Շուշիի ազա­տագ­րու­թեան յաղ­թա­նա­կը, որ ահա աւե­լի քան քսան տարիէ ի վեր հա­յոց ժա­մա­նա­կա­կից պատ­մու­թեան փա­ռա­հեղ վե­րա­կանգ­նու­մի շրջա­դար­ձը կը խորհր­դան­շէ:

Շուշիի ազա­տագ­րու­թեան տօ­նը կը խորհր­դան­շէ, առա­ջին հեր­թին եւ ամէն բա­նէ վեր, հայ­րե­նի հո­ղի բռնագ­րաւ­ման դէմ հա­յոց ազ­գա­յին ծա­ռա­ցու­մը եւ հա­ւա­քա­կան ու­ժով վե­րա­տի­րա­ցու­մը ազատ, ան­կախ եւ մի­աց­եալ ապ­րե­լու հայ պե­տա­կան անբռ­նա­բա­րե­լի իրա­ւուն­քին:

Շուշիի ազա­տագ­րու­թեան այս մեծ խոր­հուր­դը իր մէջ կը խտաց­նէ նա­եւ հա­յոց ազ­գա­յին-քա­ղա­քա­կան մի­աս­նա­կա­նու­թեան ան­կորն­չե­լի ար­ժէ­քը` իբ­րեւ ան­փո­խա­րի­նե­լի գրա­ւա­կա­նը հայ ժո­ղո­վուր­դի բազ­մա­կող­մա­նի եւ լի­ար­ժէք զար­գաց­ման քա­ղա­քակր­թա­կան ոգո­րու­մին:

Շուշի­էն առաջ` աշ­խար­հով մէկ տարտղն­ուած հայ­րե­նա­զուրկ բե­կոր­նե­րու ամ­բող­ջու­թիւն էր տա­րա­գիր հա­յու­թիւնը, որ ար­ցախ­եան պա­հան­ջա­տի­րու­թեան առա­ջին իսկ պոռթ­կու­մին հետ թօ­թա­փեց տաս­նամ­եակ­նե­րու ժանգ կա­պած տե­ղայ­նա­կան մօ­տե­ցում­նե­րը եւ մէկ ու մի­աս­նա­կան ճա­կա­տով փա­րե­ցաւ Ար­ցա­խի ազա­տագ­րու­թեան պայ­քա­րին:

Շուշի­էն առաջ` խորհր­դա­յին ամ­բող­ջա­տի­րու­թեան հար­թիչ գլա­նին տակ, նա­եւ ու մա­նա­ւանդ հա­մա-թր­քա­կան հա­յա­կե­րու­թեան պար­բե­րա­կան մո­լե­գին բոր­բո­քում­նե­րուն են­թա­կայ, սպի­տակ եւ ուղ­ղա­կի ջար­դի դա­տա­պարտ­ուած էր հայ­րե­նի հա­յու­թիւնը, որ ար­ցախ­եան շարժ­ման հետ փշրեց եւ մէկ­դի շպրտեց ստրկա­կան հա­մա­կեր­պու­մի բո­լոր կա­պանք­նե­րը` ար­ժա­նա­ւո­րա­պէս տէր կանգ­նե­լով ազատ ու ան­կախ պե­տա­կա­նու­թեամբ ապ­րե­լու իր ազ­գա­յին իրա­ւուն­քին:

Շուշիի ազա­տագ­րու­մը նոյն­պէս կը խորհր­դան­շէ հայ­կա­կան մար­տու­նա­կու­թեան ան­պար­տե­լի ու­ժը, որ ինչ­պէս 1918-ի Մա­յի­սին կրցաւ շրջել պատ­մու­թեան թա­ւալգ­լոր ան­կու­մի ըն­թաց­քը` վե­րա­կանգ­նե­լով հա­յոց ազատ ու ան­կախ պե­տա­կա­նու­թիւնը, նոյն­պէս եւ 1992-ին յա­ջո­ղե­ցաւ յաղ­թա­նա­կով պսա­կել իմաց­եալ մահ­ուան ճամ­բան ընտ­րած հա­յոց հե­րո­սա­կան ազա­տա­մար­տիկ­նե­րուն ազ­գա­յին ազա­տագ­րու­մի պայ­քա­րը:

Երբ խորհր­դա­յին իշ­խա­նու­թեան վեր­ջին մու­նե­տիկ­նե­րը կամ վե­րապ­րուկ­նե­րը պե­տա­կան իրա­տե­սու­թիւն կը քա­րո­զէ­ին եւ ազեր­ի­ա­կան լու­ծին հետ “հաշտ“ ապ­րե­լու քա­ղա­քա­կան “դե­ղա­տոմ­սեր“ կը փնտռէ­ին, հայ­կա­կան մար­տու­նա­կու­թիւնը նոր օրե­րու իր ֆե­տա­յա­կան զար­թօն­քը շղթա­յա­զեր­ծեց եւ հա­յաշ­խար­հով մէկ Դէ­պի Եր­կիր ուղ­ղեց հայ­եաց­քը պա­հան­ջա­տէր հա­յոր­դի­նե­րուն: Շուշիի յաղ­թա­նա­կը քսա­նե­րորդ դա­րու աւար­տին վեր­ջին ան­գամ­ուան հա­մար ամ­րագ­րեց, որ մե­ծա­գոյն իմաս­տու­թիւնը կը գտնուի Խրիմ­եան­նե­րու եւ Քրիս­տա­փոր­նե­րու պատ­գա­մին մէջ, թէ` “Միայն զէն­քով կայ հա­յոց փրկու­թիւն“:

Շուշիի ազա­տագ­րու­թեան տօ­նին ներշն­չան­քի այս խո­րա­խոր­հուրդ, այ­լեւ հպար­տա­ռիթ խո­րա­պատ­կե­րին վրայ որ­քան ծանր կը ճնշէ եւ հայ մար­դուն շնչա­հեղձ կը դարձ­նէ ազա­տազր­կու­մը նոյ­նինքն քա­ղա­քա­մայր Երե­ւա­նի, որ Մա­յիս 9-ի այս նա­խօ­րէ­ին դեռ չէ սթա­փած Մա­յիս 5-ի քա­ղա­քա­պե­տա­կան ընտ­րու­թեանց քա­ղա­քա­կան խայ­տա­ռա­կու­թե­նէն, այ­լեւ` ազ­գա­յին ող­բեր­գու­թե­նէն:

Այո՛, քա­ղա­քա­կան խայ­տա­ռա­կու­թե­նէ տար­բեր որա­կում չի կրնար ու­նե­նալ այս­պէս կոչ­ուած Երե­ւա­նի աւա­գանիի ընտ­րու­թեանց “բե­մադ­րու­թիւն“-ը, որ Փետր­ուար 18-ի նա­խա­գա­հա­կան ընտ­րու­թեանց կեղ­ծի­քին ու ձա­խա­ւե­րու­թեան հետ դեռ չհաշտ­ուած մեր երկ­րին ու ժո­ղո­վուր­դին պար­տադ­րեց նոր արար մը մե­նիշ­խա­նու­թեան` սե­փա­կան ժո­ղո­վուր­դի ազատ կամ­քին վրայ բռնա­ցող պե­տա­կան խոր­թու­թեան…

Փաս­տօ­րէն ամ­բող­ջա­ցաւ “ժո­ղովր­դա­յին ընտ­րու­թեանց“ պե­տա­կա­նօ­րէն կազ­մա­կերպ­ուած այն շղթան, որ նո­րան­կախ հա­յոց պե­տա­կա­նու­թիւնը վե­րա­ծեց օր­ուէլ­եան ագա­րա­կի “ժո­ղովր­դա­վա­րա­կան“ տար­բե­րա­կին:

– Պե­տու­թեան թիւ մէկ ղե­կա­վա­րի դիր­քէն` հան­րա­պե­տու­թեան նա­խա­գա­հը պար­տադ­րեց իր վե­րընտ­րու­թիւնը հնգամ­եայ երկ­րորդ պաշ­տօ­նա­վա­րու­թեան մը հա­մար‘ պե­տա­կան ողջ վար­չա­մե­քե­նա­յի չա­րա­շա­հու­մով թէ՛ քուէ­ներ կոր­զե­լով, թէ՛ քու­է­ար­կող­նե­րու թիւը ուռ­ճաց­նե­լով եւ թէ՛ քու­է­ար­կու­թեանց ար­դիւն­քը նեն­գա­փո­խե­լով:

– Սե­փա­կան ժո­ղո­վուր­դին վստա­հու­թեան քուէն կորսն­ցու­ցած հան­րա­պե­տու­թեան նա­խա­գա­հը, ապա­ւի­նե­լով մե­ծա­պե­տա­կան աշ­խար­հի շնոր­հած “ճա­նա­չու­մին“ ու “հո­վա­նա­ւո­րու­թեան“, “սահ­մա­նադ­րա­կա­նօ­րէն“ ընտ­րեց իր նոր կա­ռա­վա­րու­թեան կազ­մը, որ նոր է բա­ցա­ռա­պէս… իր հնու­թեամբ:

– Հան­րա­պե­տու­թեան նա­խա­գահ եւ կա­ռա­վա­րու­թիւն առօք-փա­ռօք նետ­ուե­ցան քա­ղա­քա­պե­տա­կան ընտ­րա­պայ­քա­րի դաշտ` նոյ­նինքն ընդ­դի­մադ­րու­թեան կող­մէ նետ­ուած մար­տահ­րա­ւէ­րի ձեռ­նո­ցը վերց­նե­լու, բո­լոր կար­գի ընդ­դի­մա­դիր­նե­րուն վեր­ջին “ապ­տակ“ մը տա­լու եւ ժո­ղովր­դա­յին դժգո­հու­թեան ու բո­ղո­քի շար­ժու­մին ան­գամ մը եւս ազ­դա­րա­րե­լու հա­մար, որ պե­տու­թեան հետ խաղ չկայ… չի կրնար ըլ­լալ:

Նա­եւ ազ­գա­յին ող­բեր­գու­թեան տա­րո­ղու­թիւն ու­նի քա­ղա­քա­կան այս խայ­տա­ռա­կու­թիւնը, որով­հե­տեւ ար­ժեզրկ­ման կ՛են­թար­կէ հայ ազ­գա­յին-ազա­տագ­րա­կան շարժ­ման հիմ­նա­կան սկզբունք­նե­րը, որոնց խորհր­դա­նի­շը դար­ձաւ Շուշիի յաղ­թա­նա­կը:

– “Սերժ Սարգս­եա­նի Հա­յաս­տան“-ը դառ­նա­լու ոլո­րապ­տոյ­տին մէջ իյ­նա­լով` մեր եր­կիրն ու ժո­ղո­վուր­դը կը կորսնց­նեն մի­ջազ­գա­յին այն յաղ­թա­թուղ­թը, որ ալի­եւ­եան բռնա­կա­լու­թեան տակ գա­լա­րուող Ատր­պէյ­ճա­նին վրայ մեր ու­նե­ցած ժո­ղովր­դա­վա­րա­կան առա­ւե­լու­թիւն­ներն են:

– Քա­րիւ­ղով հա­րուստ եւ Թուրք­իոյ օգ­նու­թեամբ սպա­ռա­զի­նուող ազեր­ի­ա­կան պե­տու­թեան բաղ­դա­տած` Հա­յաս­տանն ու հա­յու­թիւնը կը կորսնց­նեն իրենց ու­նե­ցած մրցու­նակ ու­ժի գլխա­ւոր պա­շար­նե­րը` ազ­գա­յին մի­աս­նա­կա­նու­թիւնը, հա­սա­րա­կա­կան հա­մե­րաշ­խու­թիւնը եւ պա­հան­ջա­տի­րա­կան մար­տու­նա­կու­թիւնը: Սե­փա­կան ժո­ղո­վուր­դէն խոր­թա­ցած ո՞ր իշ­խա­նու­թիւնը յա­ջո­ղած է ազ­գա­յին զօ­րա­շարժ յա­ռա­ջաց­նել, որ­պէս­զի մեր պա­րա­գա­յին այ­սօր­ուան` ինք­զինք վե­րընտ­րած իշ­խա­նու­թիւնը կա­րե­նայ Շու­շին ազա­տագ­րած ազա­տա­մար­տիկ­նե­րուն եր­թը շա­րու­նա­կել օր­հա­սի պա­հե­րուն, որոնց մղձա­ւան­ջը կ՛ապ­րինք ազ­գո­վին:

Ո՛չ, հայ ժո­ղո­վուր­դին հա­ւա­քա­կան ու­ժը չի կրնար ա՛յս ճամ­բով յա­ռաջ­խա­ղացք ար­ձա­նագ­րել:

Պե­տա­կա­նօ­րէն կազ­մա­կերպ­ուած ու բե­մադր­ուած “ընտ­րու­թիւն­նե­րով“ Հա­յաս­տանն ու հա­յու­թիւնը փաս­տօ­րէն կը զրկուին ազ­գա­յին մար­տու­նա­կու­թեան ան­փո­խա­րի­նե­լի երաշ­խի­քէն:

Շուշիի ազա­տագ­րու­թեան եւ Երե­ւա­նի ազա­տազրկ­ման մի­ջեւ յայտն­ուած մեր ժո­ղո­վուր­դը միայն ափ­սո­սան­քով ու ընդվ­զու­մով կը հե­տե­ւի, աշ­խար­հով մէկ հե­ռար­ձակ­ուած, Հա­յաս­տա­նի նա­խա­գա­հին եւ իր կազ­մած կա­ռա­վա­րու­թեան Մա­յիս 8-ի առա­ջին նիս­տին “հան­դի­սա­շուք լրա­տուու­թեան“…

Շուշիի ազա­տագ­րու­թեան հա­մար զոհ­ուած մեր հե­րոս­նե­րը ի՜նչ կ՛ե­րա­զէ­ին, իսկ Շու­շին քա­ղա­քա­կան դրա­մագ­լու­խի վե­րա­ծած այս իշ­խա­նու­թիւն­նե­րը ի՛նչ կու տան մեր ժո­ղո­վուր­դին:

Ծանր օրեր կը սպա­սեն պա­հան­ջա­տէր հա­յու­թեան:

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Social profiles