Նոր Տարուայ Խորհուրդը

0 0
Read Time:4 Minute, 53 Second


Գէորգ Պետիկեան

Դարձեալ Նոր տարի է:
Բոլորիս համար ալ կը կարծեմ, որ ամանորը զարմանահրաշ եւ իւրայատուկ խորհուրդ մը ունի իր մէջ: Անիկա նաեւ մեր բոլորին ամէնէն սիրելի տօներէն մէկն ալ է: Ան կու գայ ուրախութեամբ, իր հետ բերելով նոր սպասումներ եւ երազանքներ, միաժամանակ իր շուրջ սփռելով հաւատք եւ յոյս, նոյնիսկ անհաւանական թուացող զանազան իղձեր եւ մեծ ու փոքր փափաքներ:
Ընդհանրապէս տօնական օրերուն սանկ տեսակ մը տարբեր ու զարմանալի զգացումներով մարդիկ կը լեցուին: Այսպէս, բարութիւն, ներողամտութիւն, բարիացակամ վերաբերմունք ու մթնոլորտ կը գծագրուին տուներէն ներս, անկեղծ զգացումներով միատեղ: Ու երանի՜ այդ տրամադրութիւնն ու ջերմ մթնոլորտը, կամեցողութիւնն ու անկեղծութիւնը իշխեն ամբողջ տարին:
Կարեւորը, ո՛չ թէ այդ երկոյեան սեղանի վրայ տեղադրուած ուտելիքներու կամ կաղանդի ծառին տակ շարուած խաղալիքներու առատութիւնն է, այլ՝ այն տրամադրութիւնը, որ պիտի տիրէ մեր հոգիներէն ներս:
Ու պէտք է ըսել, թէ անցնող տարին բազմազան անակնկալներով լեցուն տարի մը եղաւ, բոլորիս համար: Քորոնան շարունակեց մնալ մեր երկրագունդին վրայ ու գրեթէ ամէն օր խլեց մեծ ու փոքր զոհեր:
Կը յուսանք, որ այս «նորը» հինէն տարբեր ըլլայ: Միայն բարին իր հետ բերէ: Անոր համար եւ անկեղծօրէն, կարօտի գոյն ունին մեր մաղթանքները։
Ու ամէն առիթով յիշած ենք, թէ Սփիւռքի մէջ կ՚ապրինք եւ չեմ գիտեր մինչեւ երբ, բայց լաւ գիտեմ, որ ամէն բանէ առաջ ամէնօրեայ մեր մաշումին երբեմն անտարբեր ականատեսներ կը դառնանք: Ականատեսներ ենք, թէ ինչպէ՞ս մեր նախկին եւ ազգային չափանիշները խախտած են եւ սկզբունքները արժէքազրկուած:
Ամէն տեղ զգալի է բացակայութիւնը մշակութային ընդհանուր քաղաքականութեան մը, որ իր կարգին մեր սպառիչ հեւքը կրնայ թեթեւցնել:
Անգամի մը համար կ՚ուզեմ, որ մեզմէ իւրաքանչիւրը իբրեւ հաշուեհարդար կատարող հայ անհատ՝ քննէ իր սիրտը, նայի թէ որքանով հաւատք ունի իր ըրածին, կատարածին եւ ծրագրումներուն: Կրկնութեան գնով ըսեմ, որ ժամանակները գերանզապէս նիւթականացած են: Նիւթականացած են նաեւ մեր բոլոր արժեւորումներն ու անոնց չափանիշները:
Ու յաճախ, անզգալաբար կը յիշենք մեր հինը…նախկինը…: Ու մտովի եւ ինչու չէ նաեւ բարձրաձայն կ՚ըսենք…է~հ…երնէ~կ այդ օրերուն…։
Որովհետեւ, հո՛ն մեծ կամ մեծեր կային: Որովհետեւ, հո՛ն մեծերը մե՛ծ էին եւ փոքրերը փո՛քր եւ ակնածանքն ու յարգանքը մարդոց առօրեայ կենցաղէն ներս ունէր իր արդար եւ հաստատ բաժինը:
Իսկ այս օրերուն…:
Նոր տարի է…:
Անկասկած նոր յոյսեր շարուած են մարդկային կեանքի հորիզոններու վրայ: Անցնող տարուան ընթացքին ազգովին ճակատագրական պահեր, դէպքեր եւ պատահարներ կանգնեցան մեր դիմաց ու տակաւին կը յամենան: Անցնող տարին լի էր վախազդու անակնկալներով: Դրական եւ ժխտական դրական լիցքերով: Բոլորս ալ յաճախ ցնցուեցանք, երբեմն ալ յուզուեցանք, տխրեցանք, իսկ երբեմն ալ ուրախացանք: Բնական է: Անոր համար միշտ բարին մաղթեցինք, աղօթքներով ու բարեմաղթութիւններով մեր ժամերը օծեցինք:
Գիտեմ, քաջ գիտեմ, որ ձայնս հիմա քիչ մը խոր է։ Շատ խոր։ Բայց կը կարծեմ միեւնոյն ժամանակ ջերմացնող ալ է։
Հայրենիք մը ունինք, որ մեր բոլորին կը պատկանի, եւ հոն կայ ամէն տեսակի դժուարութիւն: Հարց: Տագնապ: Բայց կարծես լուծում չկայ: Հո՛ն, այս օրերուն եւ դժբախտաբար, այնպէս կ՚երեւի, թէ բացակայ են ազգային ոգիով շաղախուած արմատական կարգադրութիւնները:
Իբրեւ հայ եւ հայ ազգի հանդիսատես, մաղթանքս է, որ մենք հայերս, ղեկավարներ կամ պարզ քաղաքացիներ, արթննանք, լուսաւոր եւ բարի զգացողութեամբ դիմաւորենք այս «նորը», անտարբեր չանցնինք ազգային «գեղեցիկի» ու «լաւագոյնի» քովէն: Սորվինք գոհանալ, շէնցնել, զարգացնել մեր երկիրը ու շնորհակալ ըլլալ իւրաքանչիւր նոր բացուող օրուան համար: Այլ խօսքով, նաեւ զիրար յարգենք:
Յուսանք, որ 2022 տարին, միայն լաւն ու բարին իր հետ բերէ: Մեր երկրին ու մեր ժողովուրդին բերէ սէր եւ խաղաղութիւն: Հայութիւնը այս օրերուն կը գտնուի իր պատմութեան գրեթէ ամէնէն դժուար անորոշ ու ծանր հանգրուանին մէջ։ Բոլորս ալ հասկնանք, որ ուր ալ գտնուինք, մեր դրախտավայրը, մեր միակ հայրենիք՝ Հայաստանն է: Որովհետեւ, մեզի համար մեր հողը, մեր երկիրը միշտ ալ եղած է անփոխարինելի վայր եւ սուրբ մասունք: Ուրեմն ծաղկեցնենք եւ դարձնենք մեր երկիրն իսկական դրախտավայր: Ամէն անգամ սոյն հանկերգը կրկնած եմ: Յոգնեցանք յիշեցնել: Յաճախ կը մոռնանք, որ հողի եւ ազատութեան համար արիւն թափած ենք։ Ասոնք նորութիւններ չեն: Կ՚ապրինք ամէն վայրկեան անսպասելի փոփոխութիւններով լեցուն ժամանակաշրջանի մը մէջ: Ու տակաւին վարանում կայ մեր մտքերուն մէջ: Մեր մտքերը նոր զարթօնքի մը կարիքը ունին: Ամէն առիթով ահազանգած ենք այս մէկն ալ: Պատրաստ չենք իրականութիւնը յանձն առնելու: Սեփական ուժերու նկատմամբ վստահութեան պակասը զգալի է: Իրարու հանդէպ անվստահութիւն կայ:
Ժամանակը մեզի շատ բաներ կը թելադրէ: Սփիւռքի համար էական է, այս մէկը: Բոլորիս համար մեր պետականութիւնը մեր նկարագիրն է: Մեզի համար նաեւ կարեւոր է մեր գիտակցութեան հասունութիւնը:
Պարտութիւն կամ յաղթանակ կարեւոր չեն: Կարեւորն ու էականը կռուելու, դիմակայելու, դիմադրելու մեր բոլորին ընդունակութիւնն է: Մեր մարտունակութիւնը։ Կեանքի բոլոր դժուարութիւնները յաղթահարելու մեր պատրաստակամութիւնը: Մեր կամքը։
Մինչ այդ… միասնաբար ապրինք հայ ըլլալու հաճելի եւ դժուար փորձառութիւնը։
Մնացէ՛ք առողջ ու կայտառ։
Շնորհաւոր Նոր Տարի եւ նոյնքան ալ՝ Բարի Կաղանդ՝ բոլորիդ:

*

2022 Տարուան Յոբելեարներ

Անկասկած, որ վարը նշած բոլոր անունները, իրենց յոբելենական թուարկումներով, մեր ժողովուրդի կեանքէն ներս մտած են եւ հո՛ն, իրենց մտքով եւ հոգիով, պատմական որոշ ու հարազատ կնիք ձգած:

Նաեւ այս բոլոր անունները կ’ապրին այսօր՝ իբրեւ մէկական ընտրեալներ մեր ազգին, որոնց  խօսքն ու գործը կը փայլին ժամանակին հետ։ Չեն տժգնուիր, չեն մաշիր, չեն մոռցուիր։ Ընդհակառա՛կն, աւելի քան երբեք պատգամի մը ուժը եւ թարմութիւնը կը ստանան՝ իբրեւ ազգային հանգանակ։

Այլ խօսքով, պարզապէս մեր մշակոյթին, հայ գիրին ու գրականութեան իրենց անսակարկ ներդրումը բերած մարդոց ծննդեան տարեդարձներու ցանկն է, որ կը ներկայացուի ընթերցողին: Եւ իւրաքանչիւր անուն, մեր կեանքը վերարժեւորելու ձգտում մը ալ ունի իր ետին թագնուած։ Ու երբ ամէն անգամ զանոնք հրապարակային կերպով կը յիշենք, այդ կը նշանակէ, թէ արդէն իսկ՝ մենք զմեզ արժեւորած կ’ըլլանք:

Ստորեւ, 2022 տարուան յոբելեարներու ցանկը.-

  1. Ծերենց (1822) – 200 –ամեակ
  2. Խորէն Գալֆայեան (Նարպէյ) (1832)- 190-ամեակ
  3. Արփիար Արփարեան (1852) – 170-ամեակ
  4. Չերազ Մինաս (1852)-170-ամեակ
  5. Ասատուր Հրանդ (1862)- 160-ամեակ
  6. Արշակ Չօպանեան  (1872)- 150-ամեակ
  7. Դերենիկ Դէմիրճեան (1877)- 145– ամեակ
  8. Հերանուշ Արշակեան (1887)- 135-ամեակ
  9. Հրաչ Զարդարեան (1897) –125-ամեակ
  10. Բենիամին Նուրիկեան (1897)- 125-ամեակ
  11. Նիկողոս Սարաֆեան (1902)- 120-ամեակ
  12. Զարեհ Որբունի (1902) – 120-ամեակ
  13. Բիւզանդ Թօփալեան (1902)- 120-ամեակ
  14. Գարզու (Գառնիկ Զուլումեան) (1907) –115-ամեակ
  15. Վարուժան Աճէմեան (1917) –105-ամեակ
  16. Ժագ  Յակոբեան (1917)- 105-ամեակ
  17. Վահագն Դաւթեան (1922)-100-ամեակ
  18. Օհան Դուրեան (1922)-100-ամեակ
  19. Վահէ Օշական (1922)- 100-ամեակ
  20. Արա Արծրունի (1932)-90-ամեակ
  21. Գէորգ Աճէմեան (1932) – 90-ամեակ
  22. Ռիչըտ  Յովհաննէսեան (1932)- 90-ամեակ
  23. Ժիրայր Տէտէեան (1942) – 80-ամեակ
Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Social profiles