ՅՈ՞ ԵՐԹԱՍ ՀԱՅ ՄԱՐԴ

0 0
Read Time:2 Minute, 28 Second

Յ. Պ.

            Այսօր, 21 յունուար, Հայաստանի ԻՐԱՒՈՒՆՔ թերթի կայքին վրայ կար յօդուած մը՝ ցնցող խորագրով. ԱՆՀԱՅՐԵՆԻՔՆԵՐԻ ՉՀԱՅԿԱԿԱՆ «ԵՐԱԶԱՆՔԸ»… Ստորագրուած՝ «Յովհաննէս Գալայջեան»:

            Կ’արտագրեմ խոշորացոյցով դիտուած տողեր.

            «Չմեռանք, սա էլ տեսանք, թէ ինչպէս Գրին քարտ (green card, Յ.Պ.) շահածները ցոյց են անում ԱՄՆ դեսպանատան մօտ, պահանջելով, որ իրենց հետ հարցազրոյց անցակացնեն: Եկել էին ՛՛Չենք ուզում կորցնել մեր հնարաւորութիւնը՛՛, ՛՛Ուզում ենք պայծառ ապագայ մեր երեխաների համար՛՛, ՛՛5 րոպէ հարցազրոյցը հեռացնում է մեզ մեր երազանքից՛՛ ու այլ ցուցապաստառներով: Երազանք… Եկել էին ԱՄՆ-ի դուռը ոչ թէ պահանջելու մեր թշնամիների դէմ պատժամիջոցներ կիրարել, նպաստել մեր ազգային հարցերի լուծմանը, այլ ԱՄՆ-ում ապրելու պահանջով: Դէմքները փակել էին, լրագրողներից խուսափում էին, քանզի հասկանում են՝ իրենց պահանջն անհայրենիք է (Ընդգծ.Յ.Պ.)»: Քանի մը անգամ կարդացի: 11.000 խոցող բառեր:

            Այս ցուցարարները միթէ՞ բացառութիւն են: Ինչպէ՞ս բնութագրել արտագաղթած եւ արտագաղթելու պատրաստ զանգուածը: Ո՞վ եւ ինչպէ՞ս հայրենատիրութիւն պիտի ընէ: Այս «չհայկական երազանք»ով հայերը, ընտրած են եւ կ’ընտրեն Հայաստանը առաջնորդելու կոչուած իշխանութիւն: Շէքսփիրի հերոս Համլէթ ըսած է.  something is rotten in the state of Denmark, (նեխած բան մը կայ Դանիոյ պետութեան մէջ): Զգացական հայրենասիրութիւնը կրնա՞յ թաքցնել ահաւոր աւերը, որ մեր աւերն է, դուրսէն չէ պարտադրուած:

            Եւ միակը չէ: Պատերազմի եւ քաղաքացիական կռիւներու շրջաններէ փախած եւ Հայաստան ապաստանած-ներգաղթած հայեր, հայկական անցագիր ստացան եւ կրկին գաղթեցին, նոյն «չհայկական երազանք»ով:

            Ահաւոր խօսք մը, զոր մեկնաբանել կը նշանակէ հարա-քիրի ընել: Ըսուած է. «…եւ հենց այդ վարքագիծը լեզու է դնում տեղով քոչուոր թուրքերի բերանը, եւ հիմա մեզ են կոչում քոչուոր», այսինքն՝ անհայրենիք թափառական ամբոխ:

            Հարցում. Ո՞ւր են ազգի քաղաքական, հոգեւոր, մտաւորական առաջնորդները: Անցեալին ժողովուրդը զիրենք կը լսէր: Հիմա ըսող չկայ որ լսող ըլլայ: Ազգովին հաստատած ենք ԵՍի իշխանութիւն: Եւ իրենք զիրենք յանցաւոր եւ պատասխանատու չե՞ն զգար զանազան բնոյթի ՄԵԾԵՐ, չե՞ն զգար նաեւ շարքային հայեր: Ահաւորութիւն՝ որ ղեկավարումի ձախողութիւն է, աւելի ճիշդ ամէն գոյնի ազգային ղեկավարութիւններու ձախողութիւն: Ո՞ւր են: Ո՞ւր է բանաստեղծներու երկնած ազգը:

            Կը կարդամ. «2000 տարի առաջ հայրենազրկուած հրեաները  ամէն անգամ կենաց ասելիս մաղթում էին.՛՛Գալ տարի Երուսաղէմ՛՛ կամ ՛՛Գալ տարի Աւետեաց Երկիր՛՛, եւ ի վերջոյ նիւթականացրին իրենց ուզածը: Հայ մարդու ամենաբնական մաղթանքը պիտի լինէր՝՝ Գալ տարի Շուշի՛՛, բայց փոխարէնը մաղթում են ՛՛Գալ տարի Լոս՛՛ կամ ՛՛Գալ տարի Մոսկուա՛՛:

            Ի՞նչ եզրակացնել:

            Ամէն գոյնի քաղաքական հոգեւոր-մտաւորական իշխանութիւնները պիտի խօսին, պիտի խօսէին ժողովուրդին, անոր ներշնչեն, ներշնչէին ՛՛Գալ տարի Շուշի՛՛, կամ ինչպէս աւելի քան կէս դար առաջ, ռամկավար խմբագիրը բեմէն ըսած էր՝ «Գալ տարի Վան»:

            Ծագումով քոչուոր թուրքը ճիշդ կ’ըսէ: Ինք քոչուոր չէ, «չհայկական երազանք»ով հայրենիք լքողներն են «քոչուոր»:

            Հոգեկան ո՞ր աւերն է որ հայը կը դարձնէ «քոչուոր»:

            Ե՞րբ եւ ո՞ւր հաշիւ պիտի տան ազգը քոչուորացման հասցնողները,  դիրքերը նպատակ դարձուցած ձախողած տիտղոսաւորները, որոնք ծնունդ տուին ԱՆՀԱՅՐԵՆԻՔՆԵՐԻ ՉՀԱՅԿԱԿԱՆ «ԵՐԱԶԱՆՔի, քնացած թէ արթուն «green card» երազողներու:

            Վիքթոր Հիւկոյի «կարմիր գլխարկ»-ը ինչպէ՞ս պիտի դնենք մեր գլխուն, որպէսզի մնանք ազգ եւ չըլլանք քոչուոր:

            Այդ ընելու համար ո՛չ ճառ պէտք է ո՛չ աղօթք:

            Քանի դեռ պատմութեան հեղեղը ամէն բան չէ տարած, վեր կ’առնե՞նք ազգապաշտպան-հայրենապաշտպան բռունցքը:

 

 

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Social profiles