ՅԵՏ ՑԵ­ՂԱ­ՍՊԱ­ՆՈՒ­ԹԵԱՆ ՍԵ­ՐՈՒՆ­ԴԸ ԿԸ ՆՈՍ­ՐԱ­ՆԱՅ ՌԱ­ՀԵԼ ՄԵԼ­ՔՈՆ­ԵԱ­ՆԻ (1922-2012) ԿՈ­ՐՈՒՍ­ՏՈՎ

0 0
Read Time:8 Minute, 46 Second

 

p15 rahel.jpeg p15 rahel  Զգա­լի է կո­րուս­տը եւ խորն է վիշ­տը նուիր­եայ հա­յուհիի մը, որ իր ամ­բողջ կեան­քի ըն­թաց­քին լռել­եան նուի­րու­մով ան­շուք ծա­ռա­յեց եւ դաստ­ի­ա­րա­կեց իր ազ­գի զա­ւակ­նե­րուն:

Դեկ­տեմ­բեր 3, 2012ին Եր­կու­շաբ­թի առա­ւօտ ող­բաց­եա­լի տի­րոջ­մէ խնդրան­քը լսուե­ցաւ “ձեռքս բան, ոտքս գե­րեզ­ման“ ըն­կե­րու­հի Ռա­հել Մել­քոն­եան 90 տա­րե­կա­նին մնաք բա­րի ըսաւ` 72 տա­րի ծա­ռա­յած իր Հայ Օգ­նու­թեան Միու­թեան ըն­տա­նի­քին եւ իր ան­մի­ջա­կան հա­րա­զատ­նե­րուն: Ընդ­հան­րա­պէս մեր ազ­գա­յին, մշա­կու­թա­յին եւ բա­րե­սի­րա­կան կազ­մա­կեր­պու­թիւն­ներ իրենց ամէ­նօր­եայ գոր­ծու­նէ­ու­թեամբ կլան­ուած հա­մեստ մար­դոց ար­ժա­նիք­ներն ու ներդ­րում­նե­րը չեն տես­ներ: Կը նկա­տեն երբ անոնք մեր հետ չեն այ­լեւս եւ առ­հա­ւէտ մեկ­նած հե­ռա­ցած են այս աշ­խար­հէն:

Աք­սո­րէն ճո­ղոպ­րած Գաս­պար եւ Լուս­իա Գաս­պար­եան­նե­րու անդ­րա­նիկ դուստրն էր Ռա­հել: Ծնած էր 1922 Նո­յեմ­բեր 20ին Հա­լէպ (Սուր­իա), յա­ճա­խած էր Տեղ­ւոյն Ու­սում­նա­սի­րաց Վար­ժա­րա­նը, օժտ­ուած էր տի­պար դպրո­ցա­կա­նի բո­լոր ար­ժա­նիք­նե­րով: Իր դպրո­ցի լա­ւա­գոյն ար­տա­սա­նողն ու նուա­գողն էր: Ու­սում­նա­կան շրջա­նին իր ջա­նա­սի­րու­թեամբ եւ պառ­տա­ճա­նա­չու­թեամբ` ար­թած էր տնօ­րէ­նու­թեան եւ ու­սուց­չա­կան կազ­մի ու­շադ­րու­թիւնը, այդ իսկ պատ­ճա­ռով վար­ժա­րա­նը աւար­տե­լէ ետք տնօ­րէ­նու­թիւնը զինք կը հրա­ւի­րեն պաշ­տօ­նա­վա­րե­լու նոյն դպրո­ցին մէջ, ու­սու­ցա­նե­լով զա­նա­զան նիւ­թեր եւ մար­զան­քի ու­սուց­չի բա­ցա­կա­յու­թեան երե­խա­նե­րը կը զբա­ղեց­նէր ­դաշ­նակ նուա­գե­լով:

1940 Հոկ­տեմ­բեր 20ին կ՛ամուս­նա­նայ Կար­մու­ճի (Թուրք­իա) առա­ջին յե­ղա­փո­խա­կան սե­րուն­դի նա­հա­տակ­նե­րէն` Եփ­րեմ Մել­քոն­եա­նի կրտսեր զաւ­կին Աղա­ճա­նի հետ, որ թուր­քե­րու կող­մէ հօր սպան­նու­թե­նէն ետք 2 տա­րե­կա­նին մօ­րը եւ հա­րա­զատ­նե­րուն հետ կ՛աք­սոր­ուին Սուր­իա:

Ռա­հել հարս կ՛եր­թայ ԹէլևԱպ­ի­ատ գիւ­ղը, ուր կը կազ­մէ իր ըն­տա­նե­կան բոյ­նը, ու­նե­նա­լով 5 զա­ւակ­ներ:

Ան շատ արագ կ՛ըն­տե­լա­նայ գիւ­ղա­կան կեան­քին եւ սո­վո­րու­թիւն­նե­րուն: Գիւ­ղի Ազ­գա­յին Խրիմ­եան վար­ժա­րա­նը կա­րի­քը կ՛ու­նե­նայ ու­սուց­չի, տնօ­րէ­նու­թիւնը իմա­նա­լով Ռա­հե­լի անց­եա­լի ու­սուց­չա­կան ծա­ռա­յու­թիւնը, կը խնդրեն ամուսի­նէն, որ Ռա­հել ստանձ­նէ պաշ­տօ­նը: Չէր կրնար մեր­ժել, որով­հե­տեւ կո­չումն էր օգ­նել եւ սոր­վեց­նել, հե­տե­ւա­բար կը պա­շօ­նակ­ցի կարգ մը ան­ուա­նի մշակ­նե­րու եւ բա­նաս­տեղծնե­րու հետ:

Պոս­թըն հաս­տատ­ուե­լէն ետք 25 տա­րի անա­չառ,  սի­րով ու նուի­րու­մով դա­սա­ւան­դեց մեր ոս­կեղ­նիկ լե­զուն Սբ. Ստե­փա­նոս Շա­բա­թօր­եայ վար­ժա­րա­նին մէջ, ար­ժա­նա­նա­լով գնա­հա­տա­գիր:

Ռա­հել աս­եղ­նա­գոր­ծե­րէն մին ցու­ցադր­ուած է Սուր­իոյ Տէր Զօ­րի փա­ռա­տօն մրցա­նա­կին եւ ար­ժա­նա­ցած է առաջ­նու­թեան վկա­յագ­րին:

Ռա­հել ազ­գա­սէր եւ բա­րե­սէր էր, կը սի­րէր միու­թե­նա­կան կեան­քը, ծա­ռա­յեց Հայ Օգ­նու­թեան Միու­թեան 1940և2012 մին­չեւ իր մահ­ուան օրը: Թէլ-Ապ­ի­ատ եւ Հա­լէպ (Սուր­իա), Պէյ­րութ (Լի­բա­նան) եւ Պոս­թըն (Արե­ւել­եան Մի­աց­եալ Նա­հանգ­ներ):

Իր 72 տար­ուայ ծա­ռա­յու­թեան ըն­թաց­քին եղած է բծախն­դիր անա­չար եւ խստա­պա­հանջ ստանձ­նե­լով տար­բեր պա­տաս­խա­նա­տուու­թիւն­ներ ինչ­պէս խմբա­պե­տու­հի, ատե­նադ­պիր եւ ատե­նա­պետ մաս­նակ­ցած է Հ.Օ.Մ.ի Շրջա­նա­յին Պատ­գա­մա­ւո­րա­կան Ժո­ղով­նե­րուն սկսեալ Թէլ­-Ապ­ի­ատ (Սուր­իա):

Հայ Օգ­նու­թեան Միու­թեան 100ամ­եա­կի առ­թիւ` Հայ Օգ­նու­թեան Միու­թեան Կեդ­րո­նա­կան Վար­չու­թիւնը զինք կը պար­գե­ւատ­րէ գնա­հա­տա­գիր վկա­յագ­րով, իսկ Հ.Օ.Մ.ի Արե­ւել­եան Մի­աց­եալ Նա­հան­գե­րու Շրջա­նա­յին Վար­չու­թիւնը վար­դա­սե­ղով:

Մաս­նակ­ցած է Ս.Օ.Խ.ի Արծ­ուիկ­նե­րու տա­րե­կան ընդ­հա­նուր բա­նա­կու­մին, որ­պէս Հայ Օգ­նու­թեան Խա­չի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ:

1975ին կը հաս­տատ­ուի Պոս­թըն Արե­ւել­եան Մի­աց­եալ Նա­հանգ­ներ եւ իր ան­դա­մակ­ցու­թիւնը կը շա­րու­նա­կէ Հ.Օ.Մ.ի Պոս­թը­նի “Սի­րա­նոյշ“ մաս­նա­ճիւ­ղին, ստանձ­նե­լով դիւա­նա­յին պաշ­տօն­ներ, իր ներդ­րու­մը կ՛ու­նե­նայ եւ մեծ դեր կ՛ու­նե­նայ Հ.Օ.Մ.ի հա­մա­գա­ղու­թա­յին կա­ռոյ­ցի փո­փո­խու­թեան 1978և1979 տա­րեշր­ջա­նին իր մաս­նա­ճիւ­ղին մէջ երբ իր պատ­կա­նած մաս­նա­ճիւ­ղի  ըն­կե­րու­հի­ներ կը ջա­նան լու­ծել մաս­նա­ճիւ­ղը, մինչ Ռա­հել ատե­նադպ­րու­հին ըլ­լա­լով կ՛ըն­դի­մա­նայ, կառ­չած կը մնայ իր սկզբունք­նե­րուն: Կը փոր­ձեն ար­խիւ­նե­րը առ­նել իր­մէ, չի յանձ­նէր: Հմուտ էր Հ.Օ.Մ.ի Ծրագ­րին եւ կա­նո­նագ­րին գա­ղա­փա­րա­խօ­սու­թեան, մաս­նա­ճիւ­ղի հինգ հա­ւա­տաց­եալ ըն­կե­րու­հի­նե­րով կը պա­հեն մաս­նա­ճիւ­ղը, զայն վե­րա­նու­ա­նե­լով` “Լօ­լա Սա­սու­նի“:

1979ին կը մաս­նակ­ցի Հ.Օ.Մ.ի հա­մա­գա­ղու­թա­յին Անդ­րա­նիկ պատ­գա­մա­ւո­րա­կան ժո­ղո­վին Սէն Ֆրան­սիս­քո­յի մէջ:

Ռա­հել իր կռա­նիթ­իայ կամ­քով եւ պայ­ծա­ռամ­տու­թեամբ` մաս­նա­ճիւ­ղի ըն­կե­րու­հի­նե­րուն հետ պայ­քա­րե­ցաւ մաս­նա­ճիւ­ղի վե­րել­քին զայն պա­հե­լով եւ հասց­նե­լով Հ.Օ.Մ.ի Արե­ւել­եան Մի­աց­եալ Նա­հանգ­նե­րու լա­ւա­գոյն մաս­նա­ճիւ­ղե­րէն մին` տա­րի­ներ շա­րու­նակ ստանձ­նե­լով ատե­նա­պե­տու­թեան պաշ­տօ­նը:

Մահ­ուը­նէ եր­կու շա­բաթ առաջ ներ­կայ գտնուե­ցաւ մաս­նա­ճիւ­ղի ժո­ղո­վին եւ Գո­հա­բա­նու­թեան ճաշ­կե­րոյ­թին հաս­տա­տե­լու հա­մար իր գոր­ծօն ան­դամկ­ցու­թիւնը:

Մահ­ուը­նէ շա­բաթ մը առաջ տօ­նեց իր 90րդ տա­րե­դար­ձը Գո­հա­բա­նու­թեան Օրը շրջա­պատ­ուած իր զա­ւակ­նե­րով, հարս­նե­րով, փե­սա­նե­րով, թոռ­նե­րով եւ ծո­ռե­րով, կար­ծես իր վեր­ջին ընթ­րի­քը ըլ­լար:

Աստ­ուա­ծա­վախ, հա­ւա­տաց­եալ Ռա­հե­լը ինչ­պէս ամէն Կի­րա­կի, մահ­ուը­նէ մէկ օր առաջ եկե­ղե­ցի գնաց ներ­կայ գտնուե­ցաւ Սուրբ Պա­տա­րա­գին համ­բու­րեց թա­փո­ռի խա­չը, այս ան­գամ մնաք բա­րի ըսե­լու իր եկե­ղեցի­ին:

Ռա­հել իր յե­ղա­փո­խա­կանևգա­ղա­փա­րա­կան ամուս­նոյն Աղա­ճա­նին հետ իրենց զա­ւակ­նե­րը դաստ­ի­ա­րա­կե­ցին հա­յու ազ­գա­յին առա­քի­նու­թիւն­նե­րով սնու­ցե­լով անոնց` սէր եւ գուր­գու­րանք հան­դէպ մեր ազ­գա­յին առ­ժէք­նե­րուն, որ հե­տա­գա­յին եղան դաստ­ի­ա­րակ, գոր­ծիչ, մար­զիկ, մար­զիչ, Հ.Օ.Մ.ու­հի, Կի­րակ­նօր­եայ վար­ժա­րա­նի ու­սու­ցիչ, սար­կա­ւագ եւ սկաու­տա­պետ:

Հայ­րե­նա­սէր Ռա­հել իր կեան­քի ըն­թաց­քին օրի­նակ դար­ձաւ իր զա­ւակ­նե­րուն ըսե­լով թէ` ազ­գը կա­րի­քը ու­նի ձեր ծա­ռա­յու­թեան:

Հե­ղի­նակն է “Ան­մար յու­շեր“ գրքոյ­կին, որ նուի­րած է եր­կու զոյգ ծնո­ղաց եւ ամուս­նոյն ետին կը թո­ղու 5 զա­ւակ­ներ իրենց հարս­նե­րով, փե­սա­նե­րով, 10 թոռ­ներ եւ 4 ծո­ռեր:

Յու­ղար­կա­ւո­րու­թիւնը կա­տար­ուե­ցաւ Դեկ­տեմ­բեր 7ին Ուաթըր­թաու­նի Ս. Ստե­փա­նոս եկե­ղեց­ւոյ մէջ ներ­կա­յու­թեամբ շրջա­նի Հո­վիւ` Տէր Անդ­րա­նիկ քհնյ. Պալճ­եա­նի եւ Գա­նա­տա­յի Թե­մի Առաջ­նորդ բարձ­րաշ­նորհ Տ. Խա­ժակ Արք. Յա­կոբ­եա­նի: Դա­գա­ղը Հ.Օ.Մ.ի դրո­շով ծածկ­ուած, եկե­ղե­ցի մտցու­ցին իր թոռ­նե­րը:

Յար­գան­քի վեր­ջին տուր­քը տա­լու եկած էին իր հա­րա­զատ­նե­րը, բա­րե­կամ­նե­րը եւ ըն­կերևըն­կե­րու­հի­նե­րը:

Ռա­հել իր հա­մեստ եւ հե­զա­համ­բոյր բնա­ւո­րու­թեամբ շա­հե­ցաւ իր շրջա­պա­տի յար­գան­քը, տա­րի­նե­րը եղան բեղմ­նա­ւոր ինչ­պէս իր նշա­նա­բանն էր “Ապ­րէ՛ այն­պէս որ չզղջաս“:

Յի­շա­տակն ար­դա­րոց, օրհ­նու­թեամբ եղի­ցի

Հո­ղը թե­թեւ գայ վրադ սի­րե­լի ըն­կե­րու­հի:

 

Հ.Օ.Մ.ու­հի

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Social profiles