ՄԻ­ՋԻ­ՆԱ­ՐԵ­ՒԵԼ­ԵԱՆ ԵՐ­ԿԻՐ­ՆԵ­ՐՈՒ ՀԱ­ՅՈՑ ՑԵ­ՂԱՍ­ՊԱ­ՆՈՒ­ԹԵԱՆ ՀԱ­ՐԻՒ­ՐԱՄ­ԵԱ­ԿԻ ՅԱՆՁ­ՆԱ­ԽՈՒՄ­ԲԵ­ՐՈՒ ՆԵՐ­ԿԱ­ՅԱ­ՑՈՒ­ՑԻՉ­ՆԵ­ՐՈՒ ԽՈՐՀՐ­ԴԱ­ԺՈ­ՂՈՎ.- “ՄԻ­ԱՍ­ՆԱ­ԿԱ­ՆՈՒ­ԹԻՒՆԸ ԵՒ ՊԱ­ՀԱՆ­ՋԱ­ՏԻ­ՐՈՒ­ԹԻՒՆԸ ՄՂԻՉ ՈՒԺ ՊԷՏՔ Է ԴԱՌ­ՆԱՆ ՄԵՐ ԱՇ­ԽԱ­ՏԱՆՔ­ՆԵ­ՐՈՒՆ“ ԸՍԱՒ ԱՐԱՄ Ա. ԿԱ­ԹՈ­ՂԻ­ԿՈՍ

0 0
Read Time:15 Minute, 11 Second

Ապ­րիլ 6, 2013-ին, p6 cath hamakoumar1նա­խա­գա­հու­թեամբ Արամ Ա. կա­թո­ղի­կո­սին, Ան­թիլ­ի­ա­սի մայ­րա­վան­քին մէջ բա­ցու­մը կա­տար­ուե­ցաւ Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան 100-ամ­եա­կի Լի­բա­նա­նի կեդ­րո­նա­կան մար­մի­նին կազ­մա­կեր­պած մի­օր­եայ խորհր­դա­ժո­ղո­վին, որուն կը մաս­նակ­ցէ­ին Հա­յաս­տա­նի կող­քին 8 եր­կիր­նե­րու` Իրա­նի (Թեհ­րան, Սպա­հան եւ Թաւ­րիզ), Իրա­քի, Եգիպ­տո­սի, Սուր­իոյ, Արա­բա­կան Մի­աց­եալ Էմի­րու­թիւն­նե­րու, Քուէյ­թի, Կիպ­րո­սի եւ Լի­բա­նա­նի Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան 100-ամ­եա­կի յանձ­նա­խում­բե­րու ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­ներ, ինչ­պէս նա­եւ Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան 100-ամ­եա­կի մի­ջո­ցա­ռում­նե­րը հա­մա­կար­գող պե­տա­կան յանձ­նա­ժո­ղո­վի ան­դամ­ներ, հայ ազ­գա­յին կու­սակ­ցու­թեանց եւ յա­րան­ուա­նու­թեանց ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­ներ:

Վե­հա­փառ հայ­րա­պե­տը բա­ցու­մը կա­տա­րե­լով այս խորհր­դա­ժո­ղո­վին` իր գնա­հա­տան­քը յայտ­նեց Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան 100-ամ­եա­կի Լի­բա­նա­նի կեդ­րո­նա­կան մար­մի­նին, իր այս նա­խա­ձեռ­նու­թեան հա­մար: Անդ­րա­դառ­նա­լով 100-ամ­եա­կին, վե­հա­փա­ռը ըսաւ. “100-ամ­եա­կը որոշ ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նի մէջ ամ­փո­փուող ձեռ­նարկ­նե­րու կամ ծրա­գիր­նե­րու ամ­բող­ջու­թիւն մը պէտք չէ ըլ­լայ, այլ ըն­թացք մը` 2015-էն առաջ սկսող ու շա­րու­նա­կուող: Կրկնու­թիւն­նե­րէ ու խա­չա­ձե­ւում­նե­րէ պէտք է խու­սա­փիլ: Մեր մօ­տե­ցու­մը պէտք է ըլ­լայ իրա­պա՛շտ ու գործ­նա­պաշտ“: Անդ­րա­դառ­նա­լով Երե­ւա­նի մէջ Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան 100-ամ­եա­կի մի­ջո­ցա­ռում­նե­րը հա­մա­կար­գող պե­տա­կան յանձ­նա­ժո­ղո­վին գու­մա­րած ժո­ղո­վին իր ար­տա­սա­նած խօս­քին` վե­հա­փառ հայ­րա­պե­տը յի­շե­ցուց ըսե­լով. “Երեք բա­ռեր շեշ­տե­ցի. ՅԻ­ՇԵԼ, ՅԻ­ՇԵՑ­ՆԵԼ եւ ՊԱ­ՀԱՆ­ՋԵԼ: Իմ հա­յե­ցո­ղու­թեամբ, մեր մօ­տե­ցումն ու ծրագ­րու­մը Ցե­ղաս­պա­նու­թեան 100-ամ­եա­կի աշ­խա­տանք­նե­րուն այս երեք բա­ռե­րու լոյ­սին տակ պէտք է կա­տար­ուին: Ար­դա­րեւ, 100 տա­րի շեշ­տը դրինք յի­շե­լու վրայ: Մոմ վա­ռե­ցինք, ոգե­կոչ­ման երե­կո­ներ կազ­մա­կեր­պե­ցինք, գիրք տպե­ցինք: Կա­րե­ւոր են այդ բո­լո­րը, որ­պէս­զի մեր նոր սե­րունդ­նե­րը մեր նա­հա­տակ­նե­րուն նուի­րա­կան կտա­կով ու ոգի­ով թրծուին: Սա­կայն միայն այդ կէ­տին վրայ պի­տի չկեդ­րո­նա­նանք: Հա­րիւր տա­րի յի­շե­ցու­ցինք` ցոյ­ցեր կազ­մա­կեր­պե­լով, լոպի­ին­կի աշ­խա­տանք­ներ կա­տա­րե­լով եւ մեր ձայ­նը լսե­լի դարձ­նե­լով: Նոյ­նը պի­տի ընենք բնա­կա­նա­բար տար­բեր մօ­տե­ցում­նե­րով: Սա­կայն, անհ­րա­ժեշտ է, որ մենք շեշ­տը դնենք պա­հան­ջա­տի­րու­թեան ու հա­տուց­ման վրայ“:p6 cath hamakoumar

Ապա, վե­հա­փառ հայ­րա­պե­տը յի­շեց­նե­լէ ետք ներ­կա­նե­րուն, թէ անց­եալ տար­ուան ըն­թաց­քին, վե­հա­րա­նի նոյն այս դահ­լի­ճին մէջ մի­ջազ­գա­յին հա­մա­գու­մար մը տե­ղի ու­նե­ցած էր, որուն մաս­նակ­ցած էին հայ եւ օտար իրա­ւա­գէտ­ներ ու փաս­տա­բան­ներ, շեշ­տեց, որ “այ­սօր մենք պէ՛տք ու­նինք մաս­նա­գէտ իրա­ւա­գէտ­նե­րու, որ­պէս­զի մի­ջազ­գա­յին ատ­եան­նե­րուն դի­մաց կա­րե­նանք ճիշդ ձե­ւով մեր Դա­տը ներ­կա­յաց­նել, պաշտ­պա­նել ու հե­տապն­դել“:

Շա­րու­նա­կե­լով իր խօս­քը` վե­հա­փառ հայ­րա­պե­տը ներ­կա­նե­րուն յի­շե­ցուց, թէ հայ ժո­ղո­վուր­դի իրա­ւունք­նե­րուն հար­ցը ամ­բողջ հա­յու­թեան հիմ­նա­հարցն է: Եւ առ այդ` “պէտք է մի­աս­նա­կան ճի­գով աշ­խա­տինք: Կրնայ ըլ­լալ մօ­տե­ցում­նե­րը, շեշ­տա­ւո­րում­նե­րը տար­բե­րին իրար­մէ. եր­բեմն պէ՛տք է տար­բեր ըլ­լան: Չմոռ­նանք, որ Հա­յաս­տա­նը պե­տու­թիւն է, իսկ սփիւռքն ալ` սփիւռք: Պե­տու­թիւնը սփիւռ­քի եւ սփիւռ­քը պե­տու­թեան լե­զուով պի­տի չխօ­սին: Իւ­րա­քան­չիւ­րը իր ըսե­լիքն ու ընե­լի­քը ու­նի: Տար­բեր մօ­տե­ցում­նե­րու մի­ջեւ պէտք է ներ­քին ներ­դաշ­նա­կու­թիւն ու հա­մադ­րում ըլ­լայ, այլ խօս­քով պէտք է մի­՛ա­կամ ծրագ­րենք ու գոր­ծենք` ամուր կեր­պով կառ­չած մնա­լով պա­հան­ջա­տի­րու­թեան“: Ապա, վե­հա­փառ հայ­րա­պե­տը աւել­ցուց. “Սպա­սումս է, որ այս հա­յե­ցա­կէ­տով ու նպա­տա­կաս­լաց մօ­տե­ցու­մով գոր­ծէ 100-ամ­եա­կի թէ՛ հա­մազ­գա­յին եւ թէ բո­լոր յանձ­նա­խում­բե­րը, այլ խօս­քով‘ մի­աս­նա­կա­նու­թեան եւ պա­հան­ջա­տի­րու­թեան ամ­րօ­րէն կառ­չած մնա­լով“:

Վե­հա­փառ հայ­րա­պե­տը կա­րե­ւո­րու­թեամբ անդ­րա­դար­ձաւ, որ Հա­րա­ւա­յին Ամե­րի­կան, Ափ­րի­կէն ու Ծայ­րա­գոյն Արե­ւել­քը եւս պէտք է Հայ Դա­տի աշ­խա­տանք­նե­րուն ծի­րէն ներս առն­ուին:

Մի­ջին Արե­ւել­քին անդ­րա­դառ­նա­լով` վե­հա­փառ հայ­րա­պե­տը կա­րե­ւո­րու­թեամբ շեշ­տեց, թէ “Մի­ջին Արե­ւել­քը մե­զի հա­մար կա­րե­ւոր են­թա­հող է: Այս ծի­րին մէջ, հիմ­նա­կան երեք կէ­տե­րու պէտք է ու­շադ­րու­թիւն դարձ­նենք, ըսաւ վե­հա­փա­ռը.

ա) Իս­լա­մա­կան աշ­խար­հին մէջ Հայ Դա­տի հե­տապն­դու­մը տար­բեր մօ­տե­ցում կը պա­հան­ջէ, մա­նա­ւանդ որ մեր թշնա­մին իս­լա՛մ է: Իս­լա­մու­թեան ինչ­պէ՞ս պի­տի ներ­կա­յաց­նենք մեր հար­ցը: Պէտք է ու­շադ­րու­թեամբ քննենք եւ ու­սում­նա­սի­րենք մեր մի­ջա­վայ­րին մէջ կա­տա­րուող իրա­դար­ձու­թիւն­ներն ու գո­յու­թիւն ու­նե­ցող զգայ­նու­թիւն­նե­րը եւ ճիշդ կեր­պով կա­րե­նանք ներ­կա­յաց­նել մեր դա­տը իս­լամ աշ­խար­հին:

բ) Թուրք­իոյ հետզ­հե­տէ զօ­րա­ցող ու ներ­թա­փան­ցող ներ­կա­յու­թիւնը շրջա­նին մէջ լուրջ խնդիր է: Շրջա­նի տար­բեր եր­կիր­նե­րու նա­խա­գահ­նե­րու եւ պե­տա­կան անձ­նա­ւո­րու­թիւն­նե­րու հետ հան­դի­պում­նե­րուս ըն­թաց­քին, միշտ կը յի­շեց­նեմ անոնց` ըսե­լով, թէ “Թուրք­իոյ դի­մաց ձեր դռնե­րը շատ լայն բա­ցած էք, օրը պի­տի գայ ու պի­տի անդ­րա­դառ­նաք ձեր կա­տա­րած սխա­լին: Թուրք­ի­ան տար­բեր դի­մակ­ներ կը գոր­ծա­ծէ“: Հե­տե­ւա­բար, պէտք է ըլ­լանք ար­թուն. ցե­ղաս­պա­նը մօ­տէն կը հե­տե­ւի մեր քայ­լե­րուն: Թուրք­իոյ կա­տա­րած ու կա­տա­րե­լիք մի­ջամ­տու­թիւն­նե­րուն դի­մաց պի­տի չնա­հան­ջենք ու չտկա­րա­նանք:

գ) Ցե­ղաս­պա­նու­թիւնը անց­եա­լին պատ­կա­նող դէպք մը չէ: Սփիւռ­քը Ցե­ղաս­պա­նու­թեան հե­տե­ւանք է, եւ որոշ իմաս­տով Ցե­ղաս­պա­նու­թիւնը կը շա­րու­նակ­ուի… Այս գի­տակ­ցու­թեամբ պէտք է գոր­ծենք“:

p6 cath hamakoumar2Եզ­րա­փա­կե­լով իր խօս­քը` Արամ Ա. վե­հա­փառ հայ­րա­պե­տը ըսաւ. “Ցե­ղաս­պա­նու­թեան ճա­նաչ­ման ու հա­տուց­ման աշ­խա­տանք­նե­րը երեք տա­րածք­ներ ու­նին` պատ­մա­կան, քա­ղա­քա­կան եւ իրա­ւա­կան: Ժա­մա­նա­կը հա­սած է, որ առանց ան­տե­սե­լու առա­ջին եր­կու­քը, յստա՛կ առաջ­նա­հեր­թու­թիւն տանք իրա­ւա­կան երե­սին: Այս գծով հսկայ աշ­խա­տանք ու­նինք կա­տա­րե­լիք“: Ապա, Արամ Ա. կա­թո­ղի­կոս աւել­ցուց. “Մե­ծի Տանն Կի­լիկ­իոյ Կա­թո­ղի­կո­սու­թիւնը պաշտ­պա­նը եղած է միշտ Հայ Դա­տին եւ իր գոր­ծօն մաս­նակ­ցու­թիւնը բե­րած է Հայ Դա­տի հե­տապնդ­ման աշ­խա­տանք­նե­րուն: Նոյն ոգի­ով պի­տի շա­րու­նա­կենք զօ­րա­վիգ կանգ­նիլ ի խնդիր հայ ժո­ղո­վուր­դի ար­դար իրա­ւունք­նե­րու ձեռք­բեր­ման բո­լոր աշ­խա­տանք­նե­րուն, որով­հե­տեւ Հայ ժո­ղո­վուր­դին դա­տը` Հայ եկե­ղեց­ւոյ դատն է“:

Վե­հա­փառ հայ­րա­պե­տին բաց­ման խօս­քէն ետք, խորհր­դա­ժո­ղո­վին մաս­նա­կից­նե­րը, Թան­գա­րա­նին “Կի­լիկ­իա“ սրա­հին մէջ սկսան իրենց հան­դի­պու­մին, որուն բաց­ման ըն­թաց­քին Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան 100-ամ­եա­կի Լի­բա­նա­նի կեդ­րո­նա­կան մար­մի­նի ատե­նա­պետ Սե­դա Խտըշ­եան յայտ­նեց, որ պա­տա­հա­կան չէ, որ այս հան­դի­պու­մը տե­ղի կ՛ու­նե­նայ Մե­ծի Տանն Կի­լիկ­իոյ կա­թո­ղի­կո­սա­րա­նին մէջ եւ Արամ Ա. կա­թո­ղի­կո­սին հո­վա­նա­ւո­րու­թեամբ` աւելց­նե­լով, որ այս նա­խա­ձեռ­նու­թիւնը կու գայ սփիւռ­քա­հա­յու­թեան բա­բա­խող սիր­տը նկա­տուող Լի­բա­նա­նէն:

Ան ըսաւ, որ Հա­յաս­տան եւ սփիւռք մի­աս­նա­կան հե­տե­ւո­ղա­կան աշ­խա­տան­քի ճամ­բով ծրա­գիր­նե­րը պէտք է հիմն­ուին յստակ ռազ­մա­վա­րու­թեան մը վրայ.

1) Տե­ղա­կան բնոյ­թի ձեռ­նարկ­ներ.

2) Հա­յաս­տան-սփիւռք մի­աց­եալ ձեռ­նարկ­ներ.

3) Հա­յաս­տան մի­ջազ­գա­յին յա­րա­բե­րու­թիւն­նե­րով ձեռք բեր­ուած ձեռ­նարկ­ներ.

Ապա խօսք առաւ Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան 100-ամ­եա­կի մի­ջո­ցա­ռում­նե­րը հա­մա­կար­գող պե­տա­կան յանձ­նա­ժո­ղո­վի քար­տու­ղար եւ Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան թան­գա­րան-հիմ­նար­կի տնօ­րէն` Հայկ Դե­մոյ­եան, որ նշեց, այ­սօր կ՛ար­ձա­նագ­րենք եւս մէկ կա­րե­ւոր փուլ ցե­ղաս­պա­նու­թեան 100-ամ­եա­կի նա­խա­պատ­րաս­տու­թեան մէջ: “Այ­սօր նոր ձե­ւա­չափ կը ստեղ­ծենք շրջա­նա­յին մա­կար­դա­կով հե­տապն­դե­լու 100-ամ­եա­կի վե­րա­բեր­եալ աշ­խա­տանք­նե­րը“, ըսաւ ան:

Դե­մոյ­եան յայտ­նեց, որ “հայ­կա­կան հատ­ուա­ծա­կան ռազ­մա­վա­րու­թիւն չի կրնար ըլ­լալ, մենք տար­բեր լե­զու­նե­րով խօ­սե­լու իրա­ւունք չու­նինք: Այ­սօր կ՛օգ­տա­գոր­ծենք տար­բեր եզ­րեր ու բա­ռեր, սա­կայն աշ­խար­հի վրայ չկայ  հայ մը, որ չգիտ­նայ Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան վե­րա­բեր­եալ իր ընե­լի­քը: Մենք գի­տենք, որ Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան կարգ մը հե­տե­ւանք­նե­րը չենք կրնար վե­րաց­նել, ինչ­պէս` զո­հեր, քանդ­ուած եկե­ղե­ցի­ներ, սա­կայն գլխա­ւոր հե­տե­ւան­քը հո­ղի կո­րուստն է, մնաց­եա­լը լու­սանց­քա­յին են“` աւելց­նե­լով, որ մեր պայ­քա­րը մի­աց­եալ աշ­խա­տան­քի պայ­քար է:

Ան նշեց, որ “մեր հայ­կա­կան լսա­րա­նին մէջ եւս ընե­լիք ու­նինք: Մենք մեզ չհա­մո­զենք, որ 2015-ի տե­ղի պի­տի ու­նե­նայ գլխա­ւոր ճա­կա­տա­մարտ: Այդ մէ­կը տե­ղի պի­տի ու­նե­նայ, երբ յաղ­թա­նա­կը տե­սա­նե­լի դառ­նայ“: Դե­մոյ­եան կոչ ուղ­ղեց մի­աս­նա­կան ըլ­լա­լու եւ հատ­ուա­ծա­կա­նու­թեան մերժ­ման:

Խօսք առաւ Լի­բա­նա­նի մէջ Հա­յաս­տա­նի Հան­րա­պե­տու­թեան դես­պան Աշոտ Քո­չար­եան, որ ող­ջու­նեց “այս ան­նա­խա­դէպ շրջա­նա­յին տա­րո­ղու­թեան խորհր­դա­ժո­ղո­վը` նշե­լով, որ Լի­բա­նա­նը առա­ջինն էր, որ ըն­դա­ռա­ջեց Հա­յաս­տա­նի նա­խա­գա­հի կո­չին եւ ստեղ­ծեց 100-ամ­եա­կի տե­ղա­կան մար­մին: Ան նշեց, որ այս խորհր­դա­ժո­ղո­վը կա­րե­լիու­թիւնը կու տայ մեր կա­տա­րած­նե­րը քննե­լու եւ ընե­լիք­նե­րը ծրագ­րե­լու:

Առա­ջին նիս­տը վա­րեց Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան հա­րիւ­րամ­եա­կի Լի­բա­նա­նի կեդ­րո­նա­կան մար­մի­նի ան­դամ` Շա­հան Գան­տա­հար­եան: Շրջան­նե­րու տա­րած աշ­խա­տանք­նե­րուն մա­սին զե­կու­ցում­նե­րու յատ­կաց­ուած նիս­տի առա­ջին մա­սին մէջ զե­կու­ցում­ներ ներ­կա­յաց­ուե­ցան Իրա­նի Թեհ­րան, Սպա­հան եւ Թաւ­րիզ քա­ղաք­նե­րուն եւ Իրա­քի մէջ կա­տար­ուած աշ­խա­տանք­նե­րուն մա­սին: Նիս­տի Բ. մա­սին ըն­թաց­քին ներ­կա­յաց­ուե­ցան Եգիպ­տո­սի, Սուր­իոյ, Քուէյ­թի, Արա­բա­կան Մի­աց­եալ Էմի­րու­թիւն­նե­րու եւ Կիպ­րո­սի շրջան­նե­րու զե­կու­ցում­նե­րը:

Երկ­րորդ նիս­տը վա­րեց Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան հա­րիւ­րամ­եա­կի Լի­բա­նա­նի կեդ­րո­նա­կան մար­մի­նի ան­դամ Յա­կոբ Կեր­կեր­եան: Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան 100-ամ­եա­կի մի­ջո­ցա­ռում­նե­րը հա­մա­կար­գող պե­տա­կան յանձ­նա­ժո­ղո­վի քար­տու­ղար Հայկ Դե­մոյ­եան ներ­կա­յա­ցուց Հա­յոց Ցե­ղաս­պա­նու­թեան 100-ամ­եա­կի շրջա­գի­ծին մէջ 2015-ին իրա­գործ­ուե­լիք ծրա­գիր­նե­րը, որ­մէ ետք 100-ամ­եա­կի Լի­բա­նա­նի կեդ­րո­նա­կան մար­մի­նի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ Սե­դա Խտըշ­եան ներ­կա­յա­ցուց Լի­բա­նա­նի ծրա­գիրն ու առա­ջարկ­նե­րը: Ապա շրջան­նե­րու ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րը խօ­սե­ցան իւ­րա­քան­չիւր երկ­րի ներ­քին ծրա­գիր­նե­րուն եւ գոր­ծու­նէ­ու­թիւն­նե­րուն մա­սին:

Նիս­տի երկ­րորդ բա­ժի­նով ներ­կա­նե­րը խորհր­դակ­ցե­ցան հա­մա­գա­ղու­թա­յին եւ մի­ա­ձեւ բնոյ­թի ու բո­վան­դա­կու­թեամբ ձեռ­նարկ­ներ իրա­գոր­ծե­լու կա­րե­լիու­թիւն­նե­րուն շուրջ: Այս­տեղ շեշտ­ուե­ցաւ նպա­տակ­նե­րը բիւ­րե­ղաց­նե­լու կա­րե­ւո­րու­թիւնը, դիւա­նա­գի­տա­կան-քա­ղա­քա­կան գոր­ծու­նէ­ու­թիւնը շեշ­տա­կի դարձ­նե­լու այժ­մէ­ա­կա­նու­թիւնը, աշ­խա­տանք­նե­րու հա­մադ­րու­մի եւ ու­ժե­րու մէկ­տեղ­ման կա­րի­քը, ինչ­պէս նա­եւ մար­մին­նե­րուն մի­ջեւ գոր­ծու­նէ­ու­թեան կազ­մա­կեր­պա­կան կա­ռուց­ուած­քի խնդիր­ներն ու աշ­խա­տե­լա­ո­ճը:

Նա­հա­տակ­նե­րու յի­շա­տա­կին հո­գե­հանգստ­եան արա­րո­ղու­թե­նէն ետք, “Հայ Դա­տը մի­ջազ­գա­յին ատ­եան ներ­կա­յաց­նե­լու մի­ջոց­ներ, իրա­ւա­կան թղթած­րար, Հա­յաս­տա­նի Հան­րա­պե­տու­թեան եւ սփիւռ­քի կա­րո­ղա­կա­նու­թիւնն եւ գոր­ծակ­ցու­թեան կա­րե­լիու­թիւն­նե­րը“ նիւ­թին շուրջ զե­կու­ցե­ցին Հայկ Դե­մոյ­եան եւ 100-ամ­եա­կի պե­տա­կան յանձ­նա­ժո­ղո­վի ան­դամ­ներ Կի­րօ Մա­նոյ­եան ու Եղիկ Ճե­րէճ­եան: Զե­կու­ցում­նե­րուն յա­ջոր­դե­ցին քննար­կում­ներ եւ միտ­քե­րու փո­խա­նա­կում: Հա­մա­ժո­ղո­վի մէկ գլխա­ւոր հատ­ուա­ծը յատ­կաց­ուած էր Ցե­ղաս­պա­նու­թեան իրա­ւա­կան թղթած­րա­րին, մի­ջազ­գա­յին օրէն­քի հի­ման վրայ հա­տու­ցում­ներ պա­հան­ջե­լու հրա­մա­յա­կա­նին, սփիւռ­քի կա­րո­ղու­թիւն­նե­րուն եւ գոր­ծակ­ցու­թեան կա­րե­լիու­թիւն­նե­րուն:

Եզ­րա­փա­կիչ նիս­տի ըն­թաց­քին փակ­ման խօս­քե­րով հան­դէս եկան վեր. Սո­ղո­մոն Քի­լաղպ­եան, Գէ­որգ Թ. Ծ. վրդ. Եղ­իայ­եան, Լի­բա­նա­նի հա­յոց թե­մի առաջ­նորդ Գե­ղամ արք. Խա­չեր­եան եւ հայ աւե­տա­րա­նա­կան հա­մայն­քին կող­մէ վեր. դոկտ. Փոլ Հայ­տոս­թեան:

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Social profiles