“ՄԵՐ ՆԱՀԱՏԱԿՆԵՐՈՒՆ ՄԱՅՐԵՐԸ ՉԵՆ ԼԱՐ…“

0 0
Read Time:2 Minute, 27 Second

SMԱ.

Հինգշաբթի, Սեպտեմբեր 25-ի կէսօր։ Հայաստանի Պաշտպանութեան նախարարին տիկինը կը հիւրընկալուի Ազգային Առաջնորդարանին յարկին տակ, Լա Քրեսենթա։ Հիւրին ու հիւրընկալին միջեւ զրոյցը բնականաբար կը ծաւալի Հայաստանի ու Արցախի իրադարձութեանց շուրջ, կþընդգրկէ մեր բանակին ու անոր քաջարի զինուորներուն առօրեան, սահմանային դիրքերու վրայ արձանագրուող բախումներուն հետեւանքները…։ Բացատրութիւնները հպարտութիւն կը ներշնչեն, կը վերածուին հայրենիքին ու անոր պաշտպաններուն հետ հաղորդակցութեան լարի, դրապէս կը յուզեն։
Հիւր Տիկնոջ մէկ արտայայտութիւնը կþանշարժացնէ ուշադրութիւնս, խռովքը կը փշաքաղէ էութիւնս ու կը բարձրանայ մինչեւ կոկորդս, զիս պահ մը կþանջատէ զրոյցէն։ Խօսելով թշնամիին հետ ճակատումներուն ընթացքին ինկող զոհերուն մասին՝ կþըսէ. “Գիտէ՞ք, մեր հերոս նահատակներուն մայրերը չեն լար յուղարկաւորութեան պահուն“, իսկ քիչ ետք, յիշատակելով նահատակի մը անունը՝ կը բացատրէ, որ անոր մայրը թոյլ չէ տուած որ ուրիշն ալ լայ։

Բ.

Հինգշաբթի, Սեպտեմբեր 25-ի երեկոյ։ “Մեր նահատակներուն մայրերը չեն լար…“ բառերը կը շարունակեն արձագանգել ուղեղիս մէջ, կը լարեն յիշողութեանս զսպանակները, զիս կը տանին դէպի հին ու նոր օրեր, հերոսական դրուագներու աշխարհը՝ Սասունէն մինչեւ Սարդարապատի ու Արցախի խիզախումներուն աշխարհը։
Գրադարանէս կը վերցնեմ ազգային-յեղափոխական երգերու գրքոյկ մը, թռուցիկ ակնարկով կը դարձնեմ էջերը։ “Էրկիր“ի ֆետայիներու օրերէն մինչեւ Բ. Աշխարհամարտ ու մինչեւ մեր օրերը երկարող սխրագործութիւններուն համայնապատկերը կայ այդ երգերուն մէջ։ Հոն կան հերոսներ ծնող մայրերու եւ անոնց արժանաւոր զաւակներուն միջեւ սքանչելի “զրոյցներ“, որոնց նորագոյն արձագանգն է “նահատակներուն մայրերը չեն լար“ խօսքը։
Հայաստանի Քայլերգին մէջ կայ “բայց երանի որ իր ազգի ազատութեան կը զոհուի“ պատգամը։ Կախաղան բարձրանալու պատրաստուող Արամ Արամեան կþուզէ իր ժամացոյցը ղրկել մօրը, անոր չիմացնել թէ ինք կախաղան կը բարձրանայ, ու երգը կը վերջանայ “հայրենիքին համար զոհ գացողը անվախ գերեզման կը մտնէ“ գաղափարով։ Ուրիշ երիտասարդ ֆետայի մը ազգի ազատութեան համար պայքարի երթալու պահուն կը խնդրէ մօրմէն, որ չլայ, այլ գիշեր ցերեկ աղօթէ (հայրենիքին ու պայքարին յաջողութեան համար)։ Ամուսինը ոճրագործ թշնամիին զոհ տուած մայրը դեռատի զաւակին հասակը կը շոյէ, կը պատրաստէ արդար վրիժառութեան, խոստանալով իր կաթը հալալ ընել միայն այն ատեն, երբ քաջի պէս կռուիլ սորվի։ Այլ տեղ, ֆետային կը գոչէ՝ “պէտք է կռուել եւ ոչ թէ լաց լինել“, ու անէծք կը կարդայ այն հօր, որ իր որդին չի մղեր հայրենիքին համար արիւն թափելու։ Նուազ դիպուկ չէ “Զարթի՛ր, որդեա՛կ“ գոչող մայրը, որ գիրքի ու թուղթի տեղ անոր զէնք տալու պահուն, կը հրահանգէ՝ գնա՛, մեռիր ազգիդ համար, որպէսզի երկիրդ ու ազգդ փրկուին։ Հազիւ 21 տարեկան դարձած Կիկոյին հայրը պատրաստ է զոյգ մը եզը ծախելու եւ զէնք գնելու, որպէսզի զաւակը “ֆետայի գրուի“, ու պատրաստ է մեռնելու այդ պատկերը տեսած օրը։ Տակաւին, պատերազմի ճակատէն, հայ զինուորը կþուզէ մտքով տուն թռչիլ, անքուն մայրը գրկել ու անոր հոգին սփոփել…

***

Աւելի քան մէկ դարու ապրո՛ղ պատմութիւն, մեր ժողովուրդի բազմադարեան պայքարին հպարտառիթ արձագանգները, դարեր առաջ սկսած ու ցայսօր շարունակուող զրոյց՝ զաւակներու եւ ծնողներու միջեւ, ազգին ու հայրենիքին համար կեանք զոհաբերելու եւ այդպէսով անմահութիւն շահելու մասին, հայրենիքին յաւերժութիւնը երաշխաւորելու մասին…
“Մեր նահատակ հերոսներուն մայրերը չեն լար“, որովհետեւ “Թրքաց մայրեր թող լան, ու դուն ուրախ լուրեր տար ի Զէյթուն“ յորդորը, ուղիղ մէկ ու կէս դար ետք ալ, նոյն թարմութեամբ կը հնչէ այսօր, Հայաստանի ու Արցախի մէջ, անոր արձագանգը կը տարածուի հայաշխարհի չորս ծագերուն։

Ս. ՄԱՀՍԷՐԷՃԵԱՆ
Սեպտեմբեր 25, 2014

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Social profiles