ՀԻՆ ԷՋԵՐ ՊԷՏՔ Է ԲԱՆԱԼ ՄԵՐ ԱՅՍՕՐԸ ՏԵՍՆԵԼՈՒ ՀԱՄԱՐ

0 0
Read Time:1 Minute, 50 Second

Յ.

Երբ մարդու յիշողութիւնը կը քանդուի, ան կը նուազի որպէս մարդ, կ’ըլլայ հիւանդ, դեռ ժամանակ մըն ալ կը տեւէ որպէս մարսողական գործարան, ցաւ պատճառելով իր սիրելիներուն եւ շրջապատին:
Իսկ երբ մարդիկ կը խորթանան իրենց ազգի յիշողութեան նկատմամբ, կը շարունակեն ապրիլ, բայց կը մեռնին ազգին համար: Այս կացութեան սուր զգացողութիւնը ունեցած են անցեալի եւ ներկայի բանաստեղծներ: Անոնք հայելիներ են, որոնց մէջ մենք մեզ դիտելու քաջութիւնը պէտք է ունենանք եւ թերեւս կը բուժուինք:
Հայոց հին եւ նոր ցաւերուն անդրադարձած է ԺԹ դարու մտաւորական բանաստեղծ Ռափայէլ Պատկանեան:
Ութը քառեակներու եօթնով ան ժողովրդական լեզուով կը ձաղկէ մեր եսասիրութիւնը, ընչաքաղցութիւնը, օտարամոլութիւնը եւ ստրկամտութիւնը:
Ութերորդ քառեակով կ’ըսէ, թէ ինչպէս կրնանք արժանաւորութիւն ունենալ:
Ինչո՞ւ կը գոհանանք միայն ցեղասպանութեան մասին խօսելով, գրելով եւ թարգմանութիւններ ընելով: Լաւ պիտի չըլլա՞յ նաեւ մեր ազգային անձնասպանական արարքներուն մասին գրել եւ խօսիլ, ցեղասպանութենէն աւելի հին եւ միշտ շարունակուող:
Ռափայէլ Պատկանեանի բանաստեղծութիւնը լաւ է կրկին կարդալ երէցներուն, երիտասարդներուն, մեծերուն եւ համեստներուն, փորձել թափանցուիլ անոր ժողովրդական պարզութեամբ եւ համազգային մղձաւանջով: Մեկնաբանութիւնը կը ձգեմ ընթերցողի գիտակցութեան եւ խիղճին:
Ռափայէլ Պատկանեանը բեմերէն արտասանել մեր բազմաթիւ ամեակներու հանդիսութիւններուն, վասն համրանքի փրկութեան:

 

ՀԱՅԵՐՈԻՍ ԹՈԻՔԸ
Ռափայէլ Պատկանեան (1830-1892)

Դուն խելօք, հաշուով վաճառական ես,
Միւլք, փող ու ապրանք, կ’ասեն, շատ ունես. –
Բայց թէ փողէդ շահ չունի Հայաստան,
Թըքել ենք քու ալ, փողիդ ալ վըրան:

Քաջ ես, լըսել ենք, ինքըդ մեծաւոր,
Անուն յաղթողի ունես փառաւոր.
Բայց թէ թըրէդ շահ չունի Հայաստան,
Թըքել ենք քու ալ, թըրիդ ալ վըրան:

Ի վերուստ քանքար քեզի տուած է,
Հեղինակ անունըդ աշխարհ փըռուած է.
Բայց թէ գըրչէդ շահ չունի Հայաստան,
Թըքել ենք քու ալ, գըրչիդ ալ վըրան:

Հեռատես մըտքով դուն զարդարեցար,
Հըզօր իշխանի սիրելին դարձար.
Բայց թէ մըտքէդ շահ չունի Հայաստան,
Թըքել ենք քու ալ, մըտքիդ ալ վըրան:

Բանուկ ու ճարտար դուն ունիս ձեռքեր,
Շատ կը յօրինես թանկագին բաներ.
Բայց թէ ձեռքէդ շահ չունի Հայաստան,
Թըքել ենք քու ալ, ձեռքիդ ալ վըրան:

Երկինք շնորհեցին քեզ լեզու ճարտար,
Քարոզչի ստացար հըռչակ ու հանճար.
Բայց թէ լեզուէդ շահ չունի Հայաստան,
Թըքել ենք քու ալ, լեզուիդ ալ վըրան:

Մեծ ուսում առիր, եղար գիտնական,
Գովքովըդ լըցուած է մարդոց բերան.
Թէ ուսումէդ շահ չունի Հայաստան,
Թըքել ենք քու ալ, ուսմանդ ալ վըրան:

Կու տամ քեզ պատիւ, կ’ունենաս դու յարգ,
Ու կը դընեմ քեզ ազնիւ մարդոց կարգ,
Երբ օրօրանէդ մինչի գերեզման
Միակ ձըգտմունքըդ լինի Հայաստան:

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Social profiles