ԼԵՔ­ՍԻՆԿ­ԹԸՆ – ՄԱ­ՍԱ­ՉՈՒ­ՍԷՑ.- ՀԱՅ ՔՈՅ­ՐԵ­ՐՈՒ “ԾԻ­ԾԵՌ­ՆԱ­ԿԱ­ԲՈՅՆ“ ՎԱՐ­ԺԱ­ՐԱ­ՆԻ ԱՄԱ­ՎԵՐ­ՋԻ ՀԱՆ­ԴԷՍ

0 0
Read Time:10 Minute, 31 Second

 “Ծի­ծեռ­նա­կա­բոյն“ Հայ Քոյ­րե­րու Վար­ժա­րա­նի ամա­վեր­ջի հան­դէ­սը տե­ղի ու­նե­ցաւ Ուր­բաթ, Յու­նիս 15, 2012 երե­կոյ­եան ժա­մը 7-ին դպրո­ցի սրա­հին մէջ, Լեք­սինկ­թըն: Ներ­կայ էին Հայր Ռա­ֆա­յէլ վար­դա­պետ Ան­տոն­եան, հիւ­րեր, ծնող­ներ եւ դպրո­ցա­սէր հան­դի­սա­տես­ներ:

 Յայ­տագ­րի բա­ցու­մը կա­տար­ուե­ցաւ Ամե­րիկ­եան ապա հայ­կա­կան Օրհ­ներգ­նե­րով: Առա­ջին հեր­թին բեմ բարձ­րա­ցաւ տնօ­րէ­նու­հի Քոյր Սե­սիլ Քէհ­եայ­եան եւ ներ­կա­նե­րուն բա­րի գա­լուստ մաղ­թե­լէ ետք, շնոր­հա­կա­լա­կան խօսք ուղ­ղեց բո­լոր անոնց, որոնք զօ­րա­վիգ կը կանգ­նին դպրո­ցին, շեշ­տե­լով թէ հայ դպրո­ցը կը յա­ջո­ղի իր առա­քե­լու­թեան մէջ երբ ծնողք եւ դպրո­ցա­սէր հա­սա­րա­կու­թիւնը թի­կունք կը կանգ­նի անոր: Ան կրկնեց թէ հայ մա­նու­կը պէտք է հա­սակ առ­նէ հայ­կա­կան մի­ջա­վայ­րի մէջ, սոր­վի իր մայ­րե­նի լե­զուն եւ պատ­մու­թիւնը ու ապ­րի, որ­պէս հայ քրիս­տոն­եայ  անձ, որ հպարտ է իր մշա­կոյ­թով եւ ինք­նու­թեամբ:

 Ապա իրեն մի­ա­ցաւ փոխ-տնօ­րէ­նու­հի Տիկ. Մայ­տա Մել­քոն­եան: Ան մէկ առ մէկ բեմ հրա­ւի­րեց հին­գե­րորդ դա­սա­րա­նի աշա­կերտ­նե­րը, որ­պէս­զի տնօ­րէ­նուհիի ձե­ռամբ ստա­նան իրենց վկա­յագ­րե­րը եւ յու­շան­ուէր­նե­րը: Տե­ղին է նշել թէ դպրո­ցի տնօ­րէ­նու­թիւնը իւ­րա­քան­չիւ­րին յանձ­նեց Աստ­ուա­ծա­շունչ մը, մաղ­թե­լով որ Աստ­ուած  առաջ­նոր­դէ եւ յա­ջո­ղու­թիւն պար­գե­ւէ իրենց:

 Իսկ Հ.Օ.Մ.֊ի Շրջա­նա­յին Վար­չու­թեան կազ­մա­կեր­պած շա­րադ­րու­թեան մրցու­մին մաս­նակ­ցող եւ առաջ­նա­հերթ տե­ղեր գրա­ւող աշա­կերտ­նե­րը իրենց մրցա­նակ­նե­րը ստա­ցան հե­տեւ­եալ շար­քով,֊ 3րդ, 4րդ եւ 5րդ կար­գե­րու խմբա­կէն հա­յե­րէն բաժ­նէն Ա. Մրցա­նա­կը ստա­ցաւ Կա­րէն Մկրտիչ­եան եւ Գ. Մրցա­նա­կը` Նի­գոլ Թօ­փան­եան. իսկ “Յի­շա­տա­կու­թեան Ար­ժա­նի“ էին Սմպատ Տէ­իր­մէնճ­եա­նի, Սա­րին Մկրտիչ­եա­նի, Գա­րի­նա Հա­նան­եա­նի, Անի Քա­լէշ­եա­նի, Նշան Կլո­րիկ­եա­նի, Անի Չաղ­լաս­եա­նի եւ  Քրիս­թի­նա Չաղ­լաս­եա­նի շա­րադ­րու­թիւն­նե­րը: Նոյն խմբա­կի անգ­լե­րէն  բաժ­նէն Ա. Մրցա­նա­կը ստա­ցաւ Անդ­րա­նիկ Տակ­լըս, Բ. Մրցա­նա­կը` Ատր­ի­ա­նա Մի­նաս­եան եւ Գ. Մրցա­նա­կը` Փի­թըր Գու­թուճ­եան, իսկ յի­շա­տա­կու­թեան ար­ժա­նի էր Ալին Գա­րա­կէ­օզ­եա­նի շա­րադ­րու­թիւնը: Ապա Հ.Օ.Մ.֊ի “Լէ­օ­լա Սա­սու­նի“ եւ “Շու­շի“ մաս­նա­ճիւ­ղե­րու նուի­րած հա­յե­րէ­նի մրցա­նա­կը ստա­ցաւ Անի Քա­լէշ­եան. իսկ դպրո­ցի կող­մէ հա­յե­րէ­նի մրցա­նա­կը տրուե­ցաւ Կա­րէն Մկրտիչ­եա­նին: Հպարտ ենք մեր աշա­կերտ­նե­րով եւ կը շնոր­հա­ւո­րենք զի­րենք եւ իրենց ծնող­նե­րը:

 Գնա­հա­տա­կան­նե­րէն ետք յա­ջոր­դա­բար բեմ բարձ­րա­ցան Ման­կա­պար­տէ­զի, Ման­կամ­սուր Ա.ի ապա Ման­կամ­սուր Բ.ի աշա­կերտ­նե­րը գու­նա­գեղ սի­րուն տա­րազ­նե­րով թիթռ­նիկ­նե­րու նման եւ հան­դէս եկան հա­ճե­լի շար­ժում­նե­րով եւ զուարթ դէմ­քե­րով. անոնք պա­րե­ցին, եր­գե­ցին եւ ար­տա­սա­նե­ցին ման­կա­կան յա­տուկ ան­մե­ղու­թեամբ գրա­ւե­լով ներ­կա­նե­րուն սրտե­րը:

 Այս բաժ­նին յա­ջոր­դեց հայ­կա­կան պա­րե­րու շարք մը առա­ջին, երկ­րորդ ապա եր­րորդ դա­սա­րան­նե­րու աշա­կեր­տու­թեան սքան­չե­լի կա­տար­մամբ: Եր­րորդ դա­սա­րա­նի աշա­կերտ­նե­րը հա­յոց եռա­գոյ­նը իրենց ձեռ­քին հպար­տու­թեամբ պա­րե­ցին “Ես Սի­րում Եմ Իմ Եր­կի­րը“ եր­գի երաժշ­տու­թեան ներ­քոյ:

Հա­սած էր պա­հը ներ­կա­յաց­նե­լու “Յա­ւեր­ժի Ճամ­բոր­դը“ կա­տար­մամբ երկ­րոր­դէն հին­գե­րորդ դա­սա­րան­նե­րու աշա­կեր­տու­թեան կող­մէ: Ճամ­բոր­դը կու­ գար Նա­յի­րի երկ­րէն, Տէր Զօ­րէն, Անի­էն, Վա­նէն, Կի­լիկ­իա­յէն, Երե­ւա­նէն եւ այ­լուր կրե­լով զա­նա­զան անուն­ներ ինչ­պէս Հայկ Նա­հա­պետ, Մես­րոպ Մաշ­տոց, Խո­րե­նա­ցի, Վար­դան Մա­մի­կոն­եան, Կո­մի­տաս, Զօ­րա­վար Անդ­րա­նիկ, Սայ­եաթ Նո­վա, Իս­րա­յէլ Օրի, հայ ֆետա­յի, Սփիւռ­քի հա­յը եւյլն.: Բո­լո­րի ամ­բող­ջու­թիւնը Հա­յաս­տանն էր, Հայ ժո­ղո­վուր­դը, Յա­ւեր­ժի Ճամ­բոր­դը, որը դա­րե­րու խոր­քէն կու­ գար եւ որուն եր­թը վախ­ճան չու­նի:  Մէ­ջընդ­մէջ հնչե­ցին “Գա­րուն Երե­ւան“, “Երե­ւան Էրե­բու­նի“, “Հզօր Հա­յաս­տան“, “Պա­տե­րազմ էք Գնում“, “Գե­տա­շէն“, “Ես Սի­րում Եմ իմ Եր­կի­րը“ եւ “Իմ Սե­ւան“ եր­գե­րը եւ Սա­յաթ Նո­վա­յի Քա­ման­չայ եր­գի երաժշ­տու­թեան ըն­կե­րակ­ցու­թեամբ հե­զաճ­կուն մե­նա­պար մը: Ապա Չոր­րոդ եւ Հին­գե­րորդ դա­սա­րան­նե­րու աղ­ջիկ­նե­րը “Սա­րե­րի Հո­վին Մեռ­նեմ“ եր­գի երաժշ­տու­թեան ներ­քոյ նա­զան­քով պա­րե­ցին եւ ծա­ծա­նե­ցին պա­րի ու­սուց­չու­հի` Տիկ. Մէյրիի գծագ­րած Ա. Բ. Գ.ով զար­դա­րուն շղար­շը:

 Հան­դէ­սի վեր­ջին բա­ժի­նին բեմ բարձ­րա­ցան ման­կա­պար­տէ­զի աշա­կերտ­նե­րը իրենց ու­սուց­չու­հի­նե­րուն առաջ­նոր­դու­թեամբ  եւ Տնօ­րէ­նուհի­էն ստա­ցան իրենց վկա­յա­կան­նե­րը. ապա “Մնաս Բա­րով ման­կա­պար­տէզ“ եր­գե­լով իջան բե­մէն իրենց աչ­քե­րը յա­րած դէ­պի նա­խակր­թա­րան:

Ինչ­պէս ամէն տա­րի, այս տա­րի եւս տնօ­րէ­նու­հի Քոյր Սե­սիլ Քէհ­եայ­եան բեմ հրա­ւի­րեց ու­սուց­չա­կան կազ­մը ինչ­պէս նա­եւ ծնո­ղա­կան յանձ­նա­խում­բի ատե­նա­պե­տու­հի Տիկ. Մի­շէլ Մի­նաս­եա­նը եւ դպրո­ցիս 30֊ամ­եա­կի յա­տուկ գրքոյ­կին յա­ջո­ղու­թեան հա­մար մե­ծա­պէս աշ­խա­տանք տա­նող Պրն. Նա­ճիպ Տի­ար­պա­քըր­լին, որուն փո­խա­րի­նեց Տիկ. Տուլ­սէ Տի­ար­պա­քըր­լին: Տնօ­րէ­նու­հին շնոր­հա­կա­լու­թիւն յայտ­նեց բո­լո­րին մէ­կա­կան ծաղ­կե­փունջ նուի­րե­լով անոնց: Ան յա­տուկ շնոր­հա­կա­լու­թիւն յայտ­նեց նա­եւ Պար­սում­եան, Յա­րու­թիւն­եան եւ Ժուս­քալ­եան ըն­տա­նիք­նե­րուն իրենց յա­րա­տեւ օգ­նու­թեան եւ նե­ցու­կին հա­մար:

 Դպրո­ցա­կան այս ոգե­ւո­րիչ հան­դէ­սի աւար­տին բեմ հրա­ւիր­ուե­ցաւ Հայր Ռա­ֆա­յէլ վար­դա­պետ Ան­տոն­եա­նը, որ­պէս­զի ար­տա­յայ­տէ օր­ուան հան­դի­սու­թեան հա­յող իր հայ­րա­կան խօս­քը:

 Անա­րատ Յղու­թեան հայ քոյ­րե­րու այս վար­ժա­րա­նը, գե­ղեց­կօ­րէնԾի­ծեռ­նա­կա­բոյնանու­նով խորհր­դանշ­ուած“, ըսաւ հայր սուր­բը, իր ամա­վեր­ջի այս հան­դէ­սով յա­ջո­ղե­ցաւ ցու­ցա­բե­րել եւ հա­ղոր­դել ներ­կայ հան­դի­սա­տես այս հա­սա­րա­կու­թեան, ան­վի­ճե­լի զգայ­նու­թիւն մը հան­դէպ հայ դպրո­ցին, անոր ան­փո­խա­րի­նե­լի առա­քե­լու­թեան իբ­րեւ անհ­րա­ժեշտ ազ­դակ հա­յա­կեր­տու­մի, մնա­յուն ու յա­րա­տեւ կրթա­-դաստ­ի­ա­րակ­չա­կան իր բազ­մա­ճիւղ գոր­ծու­նէ­ու­թեամբ:

 “Ար­դա­րեւ, այ­սօր, այս պա­հուս մենք ակա­նա­տես եղանք մեր փոք­րիկ­նե­րու հա­յա­շունչ ար­տա­յայ­տու­թիւն­նե­րուն, որոնք հայ եր­գի ու պա­րի ոգե­ւո­րիչ եղա­նակ­նե­րու եւ տա­րազ­նե­րու բազ­մե­րանգ գոյ­նե­րով աւե­լի եւս գե­ղեց­կա­ցած մե­զի կը փո­խան­ցէ­ին պատ­գամ մը, երախ­տա­գէտ խօս­քը, ար­դիւնք ստա­ցած իրենց հա­յե­ցի դաստ­ի­ա­րա­կու­թեան` ուղղ­ուած իրենց ծնող­նե­րուն,—Պա­հե­ցէք մեզ հոս, այս վար­ժա­րա­նէն ներս, որ­պէս­զի մեծ­նանք հա­յու­թեան շուն­չով—:

 “Այո , ժա­մա­նակն է ամէն գ­նով սա­տա­րել հայ դպրո­ցի գո­յա­տեւ­ման, որով­հե­տեւ միայն այն ատեն պի­տի լռեն եւ զի­նա­թափ ըլ­լան անոնք որոնք մա­հա­մերձ կը նկա­տեն հա­յոց լե­զուն: Հա­յու­թիւնն ու Հայ Գա­ղութ­նե­րը կը շնչեն ու կեն­սու­նակ կը մնան ամէն բա­նէ առաջ իրենց դպրոց­նե­րով եւ հա­յա­խօ­սու­թիւնը անոր ան­սա­կարկ գրա­ւա­կանն է: Մեր գրա­կան ան­դաս­տա­նը ճո­խաց­նող բա­նաս­տեղ­ծու­թիւն­նե­րու բե­մա­կան ար­տա­սա­նու­թիւն­նե­րով եւ յատ­կա­պէս Գէ­որգ Էմի­նիՅա­ւեր­ժի Ճամ­բոր­դը“, վե­րած­ուած արեւմ­տա­հա­յե­րէ­նի Տիկ. Մայ­տա Մել­քոն­եա­նի կող­մէ, նոյն­քան սա­հուն ու հա­ճե­լի, որ­քան անոր բնա­գիր Արե­ւե­լա­հա­յե­րէ­նը, հա­յոց պատ­մու­թեան դա­րեր երկա­րող եւ դի­մա­գիծ կեր­տող գրա­կան այդ տե­սիլ­քին ներ­կա­յա­ցու­մը, դեռ աւե­լի սաստ­կա­ցուց մեր մէջ ապ­րող հա­յու ոգիի հան­դէպ մեր բո­լո­րիս պա­տաս­խա­նա­տուու­թիւն­նե­րը, երբ լսե­ցինք Գէ­որգ Էմի­նի պատ­գա­մը ար­ձա­գան­գող, լի­ա­թոք ու ոգե­ւոր­ուած կան­չը մեր պա­տա­նի­նե­րուն թէ, “Սփիւռ­քի այն հայն եմ ես, որուն տա­ռա­պան­քը սոր­վե­ցու­ցած է յա­րա­տե­ւե­լու եւ հայ մնա­լու գաղտ­նի­քը եւ որն այ­սօր պան­դուխտ է, իսկ վա­ղը նոր Հա­յաս­տա­նի քա­ղա­քա­ցի“: Խթա­նիչ խօս­քեր որոնք կը մղեն մեզ, քա­լե­լու իբ­րեւ ան­խոնջ ճամ­բորդ­ներ, առանց յանձն­ուե­լու յոգ­նու­թեան նուա­ղում­նե­րու, զմիշտ ու­ղե­ւոր­ուե­լու իբ­րեւ Ճամ­բորդ­ներ Յա­ւեր­ժի, “ե­կած դա­րե­րու խոր­քէն եւ որ դէ­պի գա­լիք դա­րե­րը կ՛եր­թայ եւ որուն եր­թը վերջ ու վախ­ճան չու­նի, քա­նի դեռ գէթ մէկ հայ կ՛ապ­րի այս հո­ղա­գուն­դին վրայ, այս յա­ւեր­ժա­կան արե­ւի ներ­քեւ“:

 Ապա Հայր սուր­բը հրա­ւի­րեց ներ­կայ հա­սա­րա­կու­թիւնը աղօ­թե­լու խմբո­վին “Տէ­րու­նա­կան Հայր Մեր-ը“, մինչ բե­մէն կը ծա­ծա­նէր մես­րո­պա­շունչ տա­ռե­րու բազ­մե­րանգ հիւս­ուած­քը, գործ Տիկ. Մէ­րի Տէ­միրճ­եա­նի, եւ մեր հո­գի­նե­րը դեռ կը լսէ­ին ձայ­ներն աշա­կերտ­նե­րուն որոնք սրտա­բաց կը կրկնէ­ին Գէ­որգ Էմի­նի հետ թէ “Այն հայ աշա­կերտն եմ ես, որուն այ­սօր, հա­զար վեց­հա­րիւր տա­րի ճամ­բոր­դե­լէ ետք, հա­սեր են Մես­րոպ Մաշ­տո­ցի ստեղ­ծած տա­ռե­րը, եւ որուն հայ մնա­լէն կախ­եալ է Հա­յաս­տա­նի ու հայ ժո­ղո­վուր­դի ըլ­լալն ու չըլ­լա­լը“:

Մ.Մ.

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %
Previous post ԵՐԵՒԱՆԻ ՄԷՋ ԶՈՅԳԵՐՈՒ ՀԱՒԱՔ…ԵՒ ՓԱՌԱՏՕՆ
Next post Հ.Օ.Մ.Ի ԱՐԵ­ՒԵԼ­ԵԱՆ Ա.Մ.Ն.Ի 92-ՐԴ ՊԱՏ­ԳԱ­ՄԱ­ՒՈ­ՐԱ­ԿԱՆ ԺՈ­ՂՈ­ՎԸ` ՖԼՈ­ՐԻ­ՏԱ­ՅԻ ՄԷՋ

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Social profiles