ԻՆՉՊԻՍԻ՞ ՀԱՅԱՍՏԱՆ.․․ Ա․-Ազգային անվտանգութիւն

0 0
Read Time:3 Minute, 7 Second

Ռաֆֆի Արտալճեան

Ծ․Խ․- Այս գրութիւնը առաջին բաժինն է, յօդուածագիր  Ռաֆֆի Արտալճեանի կողմէ պատրաստուած ուսումնասիրութեան։ Առաջին մասով, ան կը կեդրոնանայ ազգային անվտանգութեան վրայ։

Այս օրերը շատ կը խօսուի թէ «ընդդիմութեան ծրագիրները ին՞չ են» եւ կամ եթէ «սա եթէ գնաց, ո՞վ տեղը պիտի գայ».Ես անձամբ, «տեղը ով պիտի գայով» բնաւ մտահոգ չեմ. մեր ազգային ղեկավարութեան (սփիւռք եւ երկիր) նշաձողը այնքան ցած եղած է, որ մեր համազգային մասնագիտական մարդոյժը հանգիստ կարող է թերին անբողջացնել.

Հետ անկախութեան տարիները կարծես ցոյց տուին որ մեր հասարակութիւնը վարժ եղած է միայն անձեր լսելու, հետեւելու, սիրահարուելու եւ կամ անոնցմէ հիասթափուելու. Ընդհանրապէս գաղափարական եւ կամ ազգային ծրագրին շուրջ կարելի չէ եղած ցարդ ժողովրդային մասան հրահրել.

44 օրուայ պատերազմը միայն Փաշինեանի իշխանութեան թերիները չէ որ յայտնաբերեց այլ նաեւ մեր «պետական հաստատութիւններու» թերինները. իսկ Պետական հաստատութիւններ հիմնելն ու շարունակաբար կատարելագործելու գործը միայն վարչակարգ փոխելով չէ որ կ`իրագործուի, այլ լուրջ մասնագիտական եւ ֆինանսական ներդրումներով, երկա՜ր տարիներու վրայ. Հայաստանի նման փոքր երկրի մը համար, նշաձողը օրինակ` Սինկափուր քաղաք-պետութեան հաստատութիւններու մակարդակով կարելի է որդեգրել.

Երբ այս օրերուն կը խօսուի « ինչպիսի՞ Հայաստանի» մասին, խօսքը յաճախ ազգային անվտագութեան բաղադրիչներու մասին է. ցեղասպանութենէ վերապրող Հայը այսօրուայ ճգնաժամին մէջ կարծես անհանգիստ է այսորուայ ազգային անվտանգութեան մեր պատրաստակամութեամբ.

Անվտանգութեան ռազմական ( այսինքն բանակի ) երեսը ազգային անվտանգութեան կարեւոր, բայց ոչ միակ բաղադրիչն է։ Այսօրուայ արդիական պետութիւնները ունին ուրիշ անվտանգութեան շատ մը բաղադրիչներ, ներարեալ `

Ռազմական անվտանգութիւն

Բնապահպանական անվտանգութիւն

Սնունդի անվտանգութիւն

Տնտեսական անվտանգութիւն

Սփիւռքի անվտանգութիւն

Էներկեդիք անվտանգութիւն

Քաղաքական անվտանգութիւն (սոցիալական կարգի կայունութիւնը)

Cyberային անվտանգութիւն

եւայլն.

Ազգային անվտանգութեան ապահովման ուղղուած միջոցառումները կարելի են ներառել զանազան միջոցներ. Օրինակ դիւանագիտութիւն, տնտեսական ուժ, քաղաքացիական պաշտպանութեան եւ արտակարգ իրավիճակներու նախապատրաստման միջոցառումներ, եւայլն. Պետական հիմնական միջոցառումներ որ յաջորդող իշխանութիւններ չկարողացան լրջօրէն հիմնարկապահել.

Այսօր երբ կը խօսինք թուրք-թաթարական արտաքին վտանգը դիմագրաւելու մասին, Արցախի ժողովրդի անվտանգութեան մասին, Հայաստանի ինքնիշխանութեան եւ տարածքային ամբողջականութեան մասին, երկրի սնունդի եւ պարենային անվտանգութեան մասին , դրացի թշնամի երկիրներու ուժի կիրառման եւ ուժի կիրառման սպառնալիքով սահմանազատման եւ սահմանագծման մասին, անպայման պէտք է վերաբերիլ պինդ անվտանգութեան պետական (այսինքն փոխուող իշխանական վարչակազմերէ անկախ) հաստատութիւններու մասին. Միայն լուրջ պետական պրոֆեսիոնալիզմով եւ յստակ չափորոշիչներով եւ cadreային քաղաքականութիւն ապահովելով մեր այսորուայ անվտանգութեան կառավարման համակարգային ճգնաժամը կարելի (թերեւս) յաղթահարել:

Ուժեղ Հայաստան կերտելու համար նախ պէտք է ազգը միացնել երկրի անվտանգութեան համակարքը զօրացնելու տեսլականին յանձնառութեան շուրջ. Անզիջող քաղաքական կամքով է որ պէտք է կերտել մեր նահատակներու վայել Հայկական անառիկ բերթը.

Հայ քաղաքական միտքը ազգային անվտանգութեան պատասխանատուութիւնը միայն «կողմերու» վրայ պէտք չէ որ նետէ (նախկիները կամ ներկաները) երբ մեր առաջ հսկայական գործ ունինք եւ երբ թշնամի զօրքերը սահմանին կը կուտակուին. Երբ երկրի պաշտպանութեան պիւտճէն համայն հայութեան տուրքը պէտք է ըլլայ (ամէն օր), եւ ոչ միայն չքաւորին եւ կամ միայն պատերազմներու ընթացքին:

Բայց եկէք նաեւ ազնուօրէն գիտակցինք թէ ազգի մը անվտանգութեան հարցերու մէջ , ոչինչ աւելի վնասակար կրնայ ըլլալ, քան պարտուած իշխանութիւն մը, որ թոյլ դիրքերէ հրապարակաւ «պարտուողականութիւն» կը քարոզէ իր ընկճուած ժողովուրդին, կեղծ ու պատրանքային խաղաղութեան գործընթացներու անուան տակ՝ պարտուած իշխանութիւն մը որ մանաւանդ ձախողած է մեր համազգային մարդոյժը ներարել, երկիրը հետ պատերազմական իր ճգնաժամէն դուրս բերելու մարտահրաւէրին մէջ.

Յոյսով եմ, որ այս օրերու ժողովրդային ընդդիմութեան ցոյցերու պատճառով, միթինկներ, եւ մանաւանդ լուրջ քննարկումներ ու հետազօտութիւններ մաքրողական (catharsis) դեր կ’ունենան յառաջիկայ օրերուն եւ շաբաթներուն. Յաջորդ փուլին Հայաստանին անհրաժեշտ պիտի ըլլայ ոչ թէ միայն ազգային դատարկ լոզունգներով առաջնորդուող վերնախաւ, այլ անվտանգութեան ոլորտէն ներս լուրջ բարեփոխումներ իրականացնող ազգային կոալիցիա: Հայաստանի փրկութիւնը եւ ազգային անվտանգութիւնը կախուած է, թէ ինչ պիտի ընենք ազգովին յառաջիկայ տարիներուն, եւ ոչ թէ, ինչ պիտի ընեն մեր թշնամիները. Մէկ անգամ ընդմիշտ պէտք է համոզուինք որ «օտարին նաւերը հայկական լեռնաշխարհ պիտի չբարձրանան». Մենք պիտի ուխտենք ամէն գնով ապահովել մեր տարածքային ամբողջականութիւնը մեր նահատակներուն վայել ռազմաճարտարարուեստով եւ աննահանջ կամքով. Միայն հզօր ազգային անվտանգութեամբ է որ խաղաղութեան արշալոյսը օր մը կը բացուի Հայաստան աշխարհին վերեւ.

Ժամանակն է վերակառուցել մեր ազգային անվտանգութեան շուրջ ներազգային խօսոյթը, միանալ զարգացող ընդդիմութեան շարքերուն եւ ապա նորոգել մեր քաղաքական վերնախաւը:

Կեցցէ՛ Արցախը Կեցցէ՛ Հայաստանը:

Մնացէ’ք պինդ:

 

 

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Social profiles