Յօդուածներ
Դամբանական՝ Ընկեր Սարհատ Գարակէօզեանի Յիշատակին
Խաժակ Մկրտիչեան
(կարդացուած՝ թաղման օրը)
Սարհատս գնաց, անմար յիշատակը մնաց:
Սարհատս կ՚ըսեմ, որովհետեւ ան բոլորիս Սարհատն էր: Համեստ, ազնիւ, աշխատասէր ու ընկերային իր խառնուածքով, բոլորիս կողմէ ցանկալի զաւակի մը օրինակելի կերպար էր:
Իւրաքանչիւր ծնողք պիտի ուզէր նման զÕ

