ԱՐԱԳ ԽՈՀԵՐ

0 0
Read Time:30 Second

arak khoherԾՈՎԻԿ ԿԱՐԱՊԵՏԵԱՆ
Տեն Հաակ – Հոլանտա

Մուսաներս մանուկի նման կ’ողբան, չուզելով յանձնուիլ աշխարհի անարդարութեան…:
Երկինք նայեցայ՝ կապոյտ ու ճերմակ էր.
պատուհանէս դիտեցի՝ գոյնզգոյն աշուն.
հայելիին նայելով, տեսայ սուտ բայց քաջ ժպիտ մը գծագրուած.
մէյ մըն ալ ներաշխարհս շօշափեցի՝ հազարագոյն կայծակներով լեցուն, բայց գերիշխողը անարդարութեան գոյնն էր.
ո՞վ ըսած է որ յոյսը աղքատին հացն է. յոյսը գիտակցութեան ոսկեգոյն զարդն է:

Անչափ կարօտս գրկած, ողջագուրած՝ ելայ ճամբայ.
ականջիս մէջ տուն շինած էր «Օտար ամայի ճամբէքի վրայ» երաժշտութիւնը.
ամէն յոգնելուս, ամէն մէկ գլուխս քարին դնելուս, ոսկեգոյն յոյսս դրդեց զիս.
Ոտքի կա՛ց , այս մարդ կերտելու դժուարակիր ճանապարհն է, ի վերջոյ պիտի հմտանաս:

 

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %
Previous post «Գալուստ Կիւլպէնկեան» Թարգմանական Մատենաշար
Next post Երեւանի Մէջ Գիտաժողով՝ «Հայ Յեղափոխական Դաշնակցութիւնը Եւ Հայոց Պետականութիւնը»

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Social profiles