ԱՆՅԱՅՏ ՈՒՂԻՆԵՐ

0 0
Read Time:4 Minute, 33 Second

pertoyan

ԱՆԻ ԲՐԴՈՅԵԱՆ-ՂԱԶԱՐԵԱՆ

Երեւան

  • Ի՞նչ ըրի ես, ո՞ւր կ’երթամ, ինչպէ՞ս այսքան արագ որոշում առի, ամէն ինչ ալ հեզասահ ընթացքով իրականացաւ: Ճի՞շդ է արդեօք որոշումս. բայց արդէն ճամբայ ելած եմ, հիմա դառնալ ուզեմ՝ չեմ կրնար: Ինչպէ՞ս պիտի դիմանամ այս հեռաւոր օտարութեան: Մէկն ալ չունիմ հոն, ուր կ’երթամ: Սակայն ինչպէ՞ս մերժէի այս առիթը, որ չեմ գիտեր ուրկէ՞ ներկայացաւ: Միայն եթէ քիչ մը մօտ տեղ մը ըլլար, այսքան չէի մտահոգուեր…:

Կը մտատանջուի քառասունհինգամեայ Տիկին Լուսին, երբ ամպերու և ովկիանոսի միջև սպիտակ գիծ մը գծելով կը սուրայ զինք տանող հսկայ օդանաւը դէպի Միացեալ Նահանգներ:

***

Ան կը յիշէ, թէ ինչպէս երեք տարի առաջ, ցամաքային փախստական ճամբով ընտանեօք հեռացան ծննդավայրէն, նպատակ ունենալով հեռացնել ընտանիքին կրտսեր մանչը զինուորական ծառայութեան պարտաւորութենէն, մինչ մեծը բանակին մէջ կը ծառայէ դեռ, և անյայտ է ծառայութենէն ազատելու ժամանակը. գոնէ կրտսերը փրկեն, ունին-չունին աշխարհի վրայ այս երկու աստուածատուր պարգևները ունին… մէկ պիտի ըսէի, քանի միւսն ալ Աստուծոյ հովանիին ու բանակի աստիճանաւորի գութին յանձնած են և օր ու գիշեր կ’աղօթեն փորձանքէ հեռու մնալուն համար:

Աչքերը փակ, երազի մը պէս կը թերթատէ յիշողութեան էջերը, մերթ ընդ մերթ ափին մէջ սեղմած դեղերու ծրարէն հատ մը կուլ տալով: Ի՛նչ դժուար էր այդ երկա՜ր ճամբորդութիւնը: Արգելակները, խուզարկութիւնները, մանաւանդ հարցուփորձերը՝ ի տես երիտասարդ ճամբորդին: Հապա՞ լքումի պահը, տունը, տան բոլոր անկիւնները, ուր դրոշմուած են անջնջելի յուշեր, ամուսնութեան գիշերէն մինչև լքման պահը. բայց բոլորը՝ մէկդի, զինուոր տղուն հոն մնալը՝ մէկդի, զոր տեսնելը անկարելի պիտի ըլլայ մինչև ծառայութենէն ազատ արձակուիլը, մինչ հոն քանի մը ամիսը մէյ մը, ձևով մը կը տեսնուէին: Քանի՜ անգամ որոշում առած ու հրաժարած էին այս պատճառով, մինչև այն ատեն, երբ զինուոր մանչը խնդրած էր.

  • Ա՛լ հեռացէք հոսկէ, գոնէ այդ կողմէն միտքս կը հանգստանայ, ես ալ ձեր ետևէն կը հասնիմ…,- ըսած էր, մխիթարելով ծնողքը:

Մինչև այսօր դե՜ռ պիտի հասնի, արդէն ծառայութեան վեց երկար տարիները գլորեցան, եօթներորդն ալ ո՞վ գիտէ ազատման աւետիսը պիտի բերէ՞…

Ցերեկը գիշեր, գիշերն ալ ցերեկ կ’ըլլայ ու կը հասնին հայրենիք, ուր բարեկամներ նախօրօք վարձած են յարմար բնակարան մը: Կը յիշէ, թէ ինչպէս տեղաւորուած էին այդ օտար բնակարանին մէջ, թէ ինչպէս երեքը միասին գործ որոնած էին, և ամիսներ ետք վերջապէս ամուսինը գործ մը ճարած էր, մինչ ինք քանի մը ճաշարաններու մէջ գործ գտած՝ մերթ որպէս հաւաքարար, մերթ՝ խմորեղէններ պատրաստող… իսկ կրտսերը ոչ մէկ գործ ճարելուն պատճառով խնդրած էր ծնողքէն զինք ևրոպական երկիր մը ուղարկել: Անշուշտ զաւկին խնդրանքը իրականացուցած էին, հոսկէ-հոնկէ հսկայական գումար մը ժողուելով: Այս բոլորը յիշելով աւելի կ’անհանգստանայ. հսկայ օդանաւուն մէջ շունչ չկայ կարծես, դեղահատ մըն ալ կուլ կու տայ ու կամաց-կամաց մտածումներու շարանէն յոգնած, թեթև քուն մը կը քաշէ:

***

Կէս քուն, կէս արթուն ինքզինք կը գտնէ այս անգամ ամանորի հայկական հաւաքի մը մէջ, ուր ներկայ գտնուած էր, իր վերջին աշխատատեղիի հայրենի գործընկերներէն մէկուն տունը: Քիչ թէ շատ բարեկամական փոքրիկ շրջանակ մը կազմած էր ան անցնող երեք տարիներուն ընթացքին, բայց առաջին անգամն էր, որ կը գտնուէր հայկական ամանորի հաւաքի մը: Բազմիցս լսած էր անոնց կերուխումին, զուարթութեան մասին, բայց հոն գտնուիլը… այլ էր: Բարիքներով լի սեղանը սարքուած է այս անգամ բարեկամներու պատուին: Յունուար ամսուան զուարթութիւնն է այս հայրենիքի բոլոր բնակիչներուն համար: Ունևոր ու չունևոր նոյն աւանդութեան կը հետևին: Ամէն օր տուներու մէջ խանդավառութիւն կայ, ուտելու ու մանաւանդ խմելու, խմիչքներու շիշերը պարպելու մրցակցութիւն, ինչո՛ւ չէ նաև բաժակաճառերու երկար հիւսք մը, որու իւրաքանչիւր ոլորը նիւթ մը կը հիւսէ. առաջինը հարկաւ ամանորն է և անոր առընչուող բարեմաղթանքները. բաժակաճառերուն հետ կը դատարկուին արաղներու ու տեսակաւոր գինիներու բաժակները: Քանի մը բաժակաճառէ ետք արդէն դէմքերը կը ձևափոխուին, աչքերը կը փայլին, ձայները կը սկսին աւելի բարձրանալ, ժպիտները կը վերածուին անիմաստ խնդուքներու, բազմաբովանդակ զրոյցներ կը լսուին, ու ահա Տիկին Լուսինին կողքը նստած բարեկամուհին հարց կ’ուղղէ.

  • Լուս ջա՛ն, դու աշխատա՞նք էիր որոնում: ԱՄՆ կը գնա՞ս: Մերոնք էնտեղ են՝ հօբարիս աջիկը, իմ քուրիկը էլի, նա նոր երեխայ է ունեցել, դրամատնում պաշտօնեայ է, ուզում է քեզ նման մի ազնիւ կին, ով կը խնամի երեխին երբ ինք աշխատանքի գնայ, որ ուզենաս՝ կը խօսեմ նրա հետ:

Այս առաջարկը լուրջի չէր առած Տիկին Լուսին, կողքինին դատարկած բաժակները տեսնելով, բայց տուած էր դրական պատասխան մը եւ յաջորդ օրն իսկ արձագանգած ու սկսած էին ճամբորդութեան վերաբերեալ վաւերաթուղթերու պատրաստութեան Միացեալ Նահանգներու մէջ:

Տիկին Լուսին կը սթափի, երբ կը յիշէ ամուսնոյն կարծիքը, որու հետ երկար-երկար զրուցած էին այս հարցին շուրջ: Ան համաձայն չէր կինը ուղարկելու, սակայն ձեռնտու էին պայմանները, նիւթականի կարիքը կը մղէր զիրենք ընդունիլ այս առաջարկը, հոգ չէ թէ այսքան մեծ զոհողութեան մը գնով: Կինը կը տանջուէր եւ քսանհինգ տարուան կեանքի անբաժան բարեկամէն՝ ամուսինէն հեռանալու գաղափարին հետ չէր կրնար հաշտուիլ: Բաժանումի երևակայութիւնն իսկ անտանելի էր, բայց ահաւասիկ կը հեռանայ, ալ չկայ ամուսնոյն ջերմ գիրկը, ուր հանգչելով կը բաժնեկցէին իրարու վիշտ, յոյզ ու ամէն ինչ…:

Ան կ’անիծէ պատերազմն ալ, պատերազմին պատճառ դարձող մեծերն ու փոքրերն ալ…:

Երկու օր ետք

Հեռաձայնին զանգէն կ’արթննայ ու կը պատասխանէ Տիկին Լուսինին ամենամտերիմ բարեկամուհին.

  • Հա՛, Լուսին, ինչպէ՞ս ես, շատ ուրախացայ զանգդ տեսնելով, ամէն ինչ կարգի՞ն է, շատ մտահոգ եմ, ինչպէ՞ս դիմաւորեցին քեզ…
  • Հաւատա՛, ամէն ինչ շատ լաւ է ու սպասածէս աւելի հանգիստ, բայց ես լաւ չեմ. կը յիշե՞ս՝ հոն անհանգիստ վիճակ մը ունէի, հիմա աւելի շեշտուած է այդ, շունչս կը նեղէ. ամուսինիս չյայտնեցի այս մասին, եթէ քեզի հարցնէ, հաճիս բան չըսես, որ չնեղանայ… գիտեմ, ժամանակի կը կարօտի, կը վարժուիմ, բայց նաև գիտեմ, որ քեզի կրնամ յայտնել բոլոր մտահոգութիւններս, աննման ընկերուհիս…:
  • Հարկաւ, խօսէ՛ ամէն ինչ, երբոր յարմարութիւն ունենաս,- երկար-երկար կը զրուցեն, կը խորհրդակցին. քիչ մը կը հանգստանայ, կարծես, Տիկին Լուսին:

***

Ընտանիքին չորս անդամները երկրագունդի չորս ցամաքամասերուն մէջ են, եւ անոնց հանդիպման վայրն ու ժամանակն իսկ անորոշ կը մնան: Համացանցային անհոգի կապը պիտի ըլլայ միայն զիրենք մէկտեղողը:

 

 

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Social profiles