ԱՆՁՐԵՒ ԵՒ ՀԱՄԲՈՅՐ

0 0
Read Time:1 Minute, 42 Second

 

Kiss-in-the-Park

Յ.  ՀԵԼՎԱՃԵԱՆ

Պէյրութ

Վենետիկի հանդարտ կղզիներէն մէկն էր Ճիարտինին. կարդալու, խորասուզուելու յարմար միջավայր մը: Լիցքաւորուելու համար քայլերս ուղղեցի հոն, հետս առնելով հայերէն հաստափոր գիրք մը:

Խելացնոր էր մթնոլորտը. ծառերը, ծաղիկներն ու հանգստաւէտ նստարանները կրնան քեզմէ գողնալ ժամեր, առանց քեզի ձանձրոյթ պատճառելու: Ազատ նստարաններէն մէկը գրաւելով նստեցայ:

Հանգիստ էի եւ անբացատրելի ուրախութեան մը մէջ: Բացի գիրքը կարդալու նախ երկարաշունչ նախաբանը ու ապա սկսայ խորասուզուիլ սիրած հեղինակիս պատկերաւոր ու կախարդիչ տողերուն մէջ:

Աշնանային հովը գիրկս թափեց դեղին տերեւ մը, կեդրոնացումս խախտելով ու պահ մը անջատելով զիս հեղինակէն:

Ճիշդ իմ դիմացի պարապ նստարանը այժմ գրաւուած էր վենետիկցի զոյգի մը կողմէ: Երկար նստարանին վրայ գիրկընդխառն նստած էր զոյգը ու կը պատրաստուէր համբուրուելու եւ կարծես զիս խանգարելու համար դիտմամբ դիմացս տեղաւորուած էին, ձգելով անդին ահագին պարապ նստարանները:

Համբոյրը սկսած էր շատ հանդարտ, բայց վստահ էի որ կրնար հասնիլ կատաղութեան եւ կատարելութեան, քանի շատ երիտասարդ էին: Համբոյրը կը զարգանար արուեստի բարձր չափանիշով: Իսկ ես ընթերցմանս մէջ տեղքայլի մէջ էի: Երկու գեղագիտութիւն միաժամանակ ըմբոշխնել անկարելի էր:

Հետաքրքրական ու գեղեցիկ էր պահը, սէրը, համբոյրը դիտել: Կենդանի աչքերով դիտել ու մանաւանդ յիշել երիտասարդութեան երազային օրերը ու յիշել առաջին տագնապալից համբոյրը վերելակին մէջ…:

Թմբիրէս հազիւ արթնցայ, վերադարձայ կիսատ թողած գիրքս վերստին կարդալու: Բաւական խորասուզուած էի ընթերցմանս մէջ, մէյ մըն ալ տեղի ունեցաւ անսպասելին: Վենետիկի անբնական երկինքը յանկարծ փայլատակեց եւ նախանձ ամպերը իրարու բախելով անձրեւի կաթիլներ սկսան թափել մեր վրայ, զիս իմ գիրքէս ու սիրող զոյգն ալ իրարմէ բաժնելու համար:

Անձրեւը հետզհետէ կը զօրանար: Գիրքս անձրեւէն պաշտպանելով վազեցի նաւամատոյց, նաւ առնելու եւ շուտ տուն հասնելու համար:

Ակնթարթի մը մէջ երկինքը կատղած էր ՝ հով, անձրեւ, փոթորիկ: Հետաքրքիր հայեացքս դարձուցի դէպի զոյգը: Փշաքաղուած, սառած, թրջուած աչքերով դիտեցի կեանքիս ամենագեղեցիկ պատկերը: Զոյգը առաւել գիրկընդխառնուած՝ կարմիր հովանոցը բացած էր ու կը շարունակէր համբոյրը, այդ տեղատարափ անձրեւին տակ, անտեսելով բնութեան կատաղութիւնը:

Ուրախ էի որ սէրը կը յաղթէր:

Ուրախ էի որ սէրը կը շարունակուէր հակառակ բոլոր արգելքներուն: Երբ սիրոյ պահեր վերյիշեմ՝ մտքիս մէջ կը պատկերուի Վենետիկի այս զոյգը:

Երանի աշխարհի բոլոր փոթորիկները պարտուին, այնպէս ինչպէս Վենետիկի հովն ու անձրեւը, ու սէրը յաղթանակէ միշտ…:

Ոգեշնչումներուս մէջ նաեւ յաճախ կը պատկերուին անմոռաց անձրեւն ու համբոյրը:

 

 

Happy
Happy
0 %
Sad
Sad
0 %
Excited
Excited
0 %
Sleepy
Sleepy
0 %
Angry
Angry
0 %
Surprise
Surprise
0 %
Previous post ՀԱՂՈՐԴԱԳՐՈՒԹԻՒՆ.- Հ.Օ.Մ. -ի Ա.Մ.Ն. Արեւելեան Շրջանը Կը Կազմակերպէ Դրամահաւաք Ի նպաստ «Սօսէ» Մանկապարտէզին
Next post ԹԵՔՈՒԹԻՒՆ

Average Rating

5 Star
0%
4 Star
0%
3 Star
0%
2 Star
0%
1 Star
0%

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Social profiles