ԱՂԱՒՆԻՆԵՐ

ԽԱՉԱՏՈՒՐ Ա. ՔՀՆՅ. ՊՕՂՈՍԵԱՆ
Նիս

Համբոյր տալու եւ առնելու աղաւնիի քնքոյշ պահ մ՛էր
Զարմանալի, եւ ուրկէ՞ ու՞ր, չար սատանայ, աղաւնի մը
Յայնժամ իջաւ, ու կանգնեցաւ իրենց ﬕջեւ, սէրէն բաժնեց։
Ծնողք-զաւա՞կ, քոյր ու եղբա՞յր թէ՝ հարեւա՞ն, թէ՝ յուսահատ
Նախանձոտ մ՛էր, Ես ի՞նչ գիտեմ… յետոյ, թռաւ, ելաւ վերեւ,
Ու թառեցաւ զինքը շալկող պաղ երկաթին…։ Աղաւնիներն
Պատահածէն շատ ազդուած, սուսիկ փուսիկ գացին անդին,
Մտածեցին։ Միոյն մարﬕնն եղաւ փուշ փուշ։ Յուզման ալիքն
Երբ հեռացաւ սիրահարներն եկան նորէն կտուց կտցի։
Աղաւնիները նախանձէն կը քանդեն ու կը շինեն սէր։

 

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*